Współczesny mistrz jogi – BKS Iyengar
Adobestock

Współczesny mistrz jogi – BKS Iyengar

Celem i kulminacją praktyki jogi jest poznanie duszy
Joga! Centrum Adama Bielewicza, www.joga.net.pl
06.10.2009

BKS Iyengar jest największym współczesnym nauczycielem jogi i wybitną światową osobowością. Uczył m.in. Yehudi Menuhina, królową Belgii Elżbietę, Jiddu Krishnamurtiego, Aldousa Huxleya. Propaguje jogę od siedemdziesięciu lat.

W czasie swej błyskotliwej kariery rozwinął innowacyjną metodę pracy zwaną od jego nazwiska Jogą Iyengara. Sięga ona do źródeł indyjskiej tradycji - Jogasutr Patandżalego.

Wraz z córką Geetą i synem Prashantem naucza i doskonali swą metodę w Ramamani Iyengar Memorial Yoga Institute w Punie w Indiach. Jest to miejsce odwiedzane przez setki nauczycieli, którzy zdobyte tu doświadczenie przekazują uczniom w swoich krajach. Metoda ta jest najpopularniejszym rodzajem jogi praktykowanym na świecie.

Joga dla wszystkich

Autor książki „Światło Jogi” – uważanej za biblię jogi oraz książek 'Światło Pranajamy', 'Światło Jogasutr Patandżalego', 'Drzewo Jogi', 'Sztuka Jogi' i 'Światło Asthanga Jogi'. B.K.S. Iyengar jest pionierem w terapeutycznym zastosowaniu jogi w leczeniu wielu schorzeń. Jego wiedza i doświadczenie zostały uznane i docenione przez współczesną medycynę. Dzięki wykorzystaniu do praktyki jogi pomocy (ławek, lin, krzeseł) uczynił ją dostępną dla wszystkich. Umożliwił czerpanie maksymalnych korzyści z ćwiczeń niezależnie od indywidualnych ograniczeń osób ćwiczących.

Zobacz także: Joga według Sivanandy - wprowadzenie

Zobacz także: Joga – więcej niż ćwiczenia!

Swoje życie poświęcił praktyce i samobadaniu. W niezwykły sposób rozwinął sztukę jogi oraz sposób jej nauczania.

B.K.S. Iyengar o jodze: „Joga jest dziedziną wieloaspektową. Celem i kulminacją praktyki jogi jest poznanie duszy, jednak po drodze pojawia się mnóstwo korzystnych efektów ubocznych, na przykład zdrowie, szczęście, spokój i równowaga. W tym sensie jogę można nazwać terapią.” 

 

Kochasz czytać?
Czekamy na Ciebie!

Dołącz do grupy na FB
 

Uroda Życia - czytaj dla przyjemności

Czekamy na Ciebie na FB
 

Ludzie, psychologia,
pasja - inspirujemy!

Obserwuj nas na IG
Adobestock

Hatha joga a dyskopatia i rwa kulszowa

Przy dyskopatii i rwie kulszowej ćwiczenia muszą być dostosowane do rodzaju schorzenia
Urszula Wilczkowska
12.11.2009

Dyskopatia jest to uwypuklenie (centralne lub boczne) dysku w kierunku kanału kręgowego, czasem jego wypadnięcie do kanału. Rwa kulszowa jest skutkiem ucisku korzenia nerwowego przez uwypuklony dysk. W stanach ostrych oczywiście nie ćwiczymy, ale leżymy i przyjmujemy leki , najlepiej niesterydowe środki przeciwzapalne i rozluźniające. Ćwiczenia które zapobiegają dyskopatii to: Budowanie gorsetu mięśniowego obejmującego kręgosłup, czyli ćwiczenia mięśni grzbietu i brzucha. Gimnastykowanie dysków, czyli krążków międzykręgowych – np. stanie na głowie, wygięcia do tyłu. Powiększanie przestrzeni międzykręgowych – ćwiczenia elongacyjne, czyli wiszenie na drążkach, drabinkach. Można je ostrożnie ćwiczyć gdy minie stan ostry rwy kulszowej. Pamiętaj! * Delikatne wygięcia do tyłu jak np. Budżangasana-kobra powodują schowanie uwypuklonej części dysku z powrotem do wnętrza przestrzeni międzykręgowej, ale tylko wtedy, gdy to uwypuklenie jest mniejsze niż promień dysku, czyli wtedy gdy równik tego dysku nie jest na zewnątrz, jeśli jest przeciwnie to skutkiem wygięcia do tyłu może być całkowite wypadnięcie dysku ! Dlatego właśnie nie należy bezkrytycznie stosować tzw. metody McKenziego, opartej na robieniu kobry. * Należy bardzo uważać przy skłonach do przodu i do boku (jeśli uwypuklenie dysku jest boczne) bo źle zrobione mogą powiększyć dyskopatię, najlepiej wtedy ich nie ćwiczyć. * Przy ćwiczeniu mięśni brzucha nigdy nie unosimy prostych nóg nad podłogę (np. Navasana-okręt, lub podczas wiszenia tyłem na drabince), gdyż wtedy nogi tworzą długą dźwignię która ma oś obrotu w centrum kręgosłupa i to może doprowadzić do katastrofy: nogi miej zawsze zgięte w kolanach ! Podnosząc ciężar z ziemi nie schylamy się po niego na prostych nogach, lecz robimy przysiad o prostych...

Czytaj dalej
Adobestock

Joga według Sivanandy - wprowadzenie

Joga wg Sivanandy jest jogą klasyczną, której korzenie tkwią w starożytnej tradycji indyjskiej
Urszula Wilczkowska
22.03.2010

Swami Sivananda (1887-1963) był jednym z największych mistrzów jogi XX wieku. Pochodząc z zamożnej rodziny, w młodości mógł ukończyć studia medyczne, a następnie rozpocząć karierę zawodową jako lekarz. W tamtym okresie zasłynął m.in. tym, że zrzekał się swojego honorarium pomagając ludziom, których nie było stać na opiekę medyczną. Dostrzegając braki i powierzchowność ówczesnej medycyny, skierował swoje poszukiwania ku tradycyjnej, starożytnej ścieżce jogi. Swami Sivananda żył, pracował i nauczał w Indiach. Na Zachodzie jego nauki znamy dzięki jego uczniom, z których najważniejsi to Swami Vishnu Devananda (1927-1993) oraz Swami Radha (1911-1995). Praktyka jogi metodą Sivanandy opiera się na 5 głównych zasadach : Prawidłowe ćwiczenia - asany Prawidłowe oddychanie - pranayamy Prawidłowa relaksacja – savasana Prawidłowa dieta – wegetariańska Pozytywne myślenie i medytacja - Vedanta i Dhyana Joga wg Sivanandy jest jogą klasyczną, której korzenie tkwią w starożytnej tradycji indyjskiej. Podczas ćwiczeń nie stosujemy żadnych pomocy ani przyrządów , które mają nam ułatwić lub przyspieszyć osiągnięcie rezultatów. Każdy z nas ma do dyspozycji jedynie własne ciało i na nim w pełni się koncentruje (tak jak starożytni jogini, którzy po prostu ćwiczyli sami ze sobą na kawałku odpowiedniego miejsca). Ćwiczenia wykonujemy tylko do tego stopnia, na jaki pozwalają nam nasze własne warunki psychofizyczne. Robimy tylko to, co jest dla nas możliwe – jeśli wykonanie jakiejś asany (lub dłuższe wytrwanie w niej) przekracza nasze aktualne możliwości, nie forsujemy się, niczym sobie nie pomagamy (nie wiążemy się, nie podkładamy klocków, itd.), tylko pracą i odpowiednimi ćwiczeniami poprawiamy nasze osiągnięcia . Taka metodologia odzwierciedla...

Czytaj dalej