Co to jest metoda McKenziego
Adobestock

Co to jest metoda McKenziego

Czy jest to nowa nadzieja dla pacjentów z dyskopatią?
Tadeusz Grajnert
11.08.2010
Książę Karol nawet po rozwodzie chciał mieć ostatnie zdanie

Kilka słów o metodzie

Twórcą tej metody leczenia schorzeń kręgołupa jest Robin McKenzie pochodzący z Aucland w Nowej Zelandii, który rozpoczął swoją działalność na początku lat 50-tych 20.wieku.Metoda ta bazuje na stosowaniu środków mechanicznych: ćwiczenia, odpowiednio dobrane pozycje statyczne, masaż, terapia manualna. Znana też jako MDT(Mechanical Diagnosis and Therapy).Jest przeznaczona dla pacjentów z bólami kręgosłupowymi w odcinku szyjnym, piersiowym i lędźwiowym jak też we wszystkich kończynach. Celem terapii jest: ograniczenie bólu aż do jego likwidacji, szybkie przywrócenie pełnej funkcji kręgosłupa, zapobieganie nawrotom.

Jakie metody mają do tego prowadzić

Po różnego rodzaju poszukiwaniach doszedłem do wniosku że głównym narzędziem jest robienie kobry (bhujangasana) czyli w zasadzie jednego ćwiczenia. Oczywiście są też masaże i terapia manualna, ale te pojawiają się także w innych metodach. A więc cała ta rozreklamowana metoda, mająca na całym świecie ośrodki, terapeutów mniej lub bardziej dyplomowanych, certyfikowanych, licencjonowanych, prowadząca masę kursów, wydająca książki itp. opiera się w zasadzie na jednej asanie z hatha jogi.

Zaś główną zasadą jest centralizowanie bólu tzn. należy tak działać terapeutycznie, żeby ból który jest rozlany po jakichś obszarach np.pośladki, uda, łydki, bark itp. został leczniczo ściągnięty do punktu, w którym tkwi jego przyczyna, a potem najlepiej żeby zniknął. Czyli idziemy od peryferalizacji bólu do jego centralizacji. Zasada tyleż słuszna co oczywista i banalna, każdy by wolał, żeby (jeśli już) bolało go w małym punkcie niż na dużych obszarach.

Kiedy występuje rwa kulszowa (tzw. potocznie korzonki)

Najczęściej wtedy, gdy uwypuklony krążek międzykręgowy, tzw. dysk, uciska korzenie nerwowe wychodzące z rdzenia kręgowego. W ciężkich przypadkach, gdy pierścień międzykręgowy pęknie i dysk wyleje się do kanału kręgowego, jest to ucisk na rdzeń kręgowy, tzw. zespół końskiego ogona. W tych sytuacjach pomóc może jedynie natychmiastowa operacja. Zostawmy je więc. Ograniczając się jedynie do sytuacji gdy uwypuklony krążek uciska nerw metoda McKenziego zaleca kobrę po to, by przez wygięcie do tyłu wepchnąć uwypuklony dysk (pierścień)z powrotem między kręgi.

Czy jest to możliwe i bezpieczne

Otóż moim zdaniem nie zawsze jest możliwe a gdy nie jest możliwe jest niebezpieczne. Zależy to od tego czy uwypuklenie jest małe czy duże. Mówiąc dokładnie, duże jest wtedy, gdy (jeśli wyobrazimy sobie dla ułatwienia dysk wraz z otaczającym go pierścieniem jako kulkę) wychodzi poza równik lub jest na równiku tej kulki. Wtedy zrobienie kobry wypchnie go całkowicie do kanału kręgowego i nastąpi katastrofa grożąca śmiercią! Każdy w dzieciństwie strzelał pestkami z wiśni przy pomocy kciuka i palca wskazującego, więc łatwo wyobrazić sobie o co chodzi!. W najlepszym razie dysk może zostać zakleszczony pomiędzy kręgiem od góry a kręgiem od dołu!

Terapeuta, o ile nie zrobi tuż przed zabiegiem np. zdjęcia rentgenowskiego, nie ma zielonego pojęcia o położeniu dysku (a powinien mieć bardzo precyzyjne).Więc jeżeli pacjent ma pecha to... Oczywiście jeśli uwypuklenie jest mniejsze (równik wewnątrz) to dysk wtedy wejdzie na miejsce, ale nie ma gwarancji że sytuacja się nie powtórzy. Jeśli pierścień jest pęknięty i nie wiedząc o tym ktoś zastosuje tą metodę to również nastąpi wypchnięcie dysku do kanału kręgowego i katastrofa!

Równie "skuteczna i cudowna "co metoda McKenziego w leczeniu dyskopatii wydaje się być metoda Yumeiho w leczeniu skolioz! Gdyby tak było rzeczywiście obydwaj ich twórcy dawno byli by laureatami nagrody Nobla w medycynie. Radzę unikać '"cudownych metod "leczenia” kręgosłupa oraz wszelkiej maści kręgarzy, bioenergoterapeutów itp. szarlatanów, a trzymać się blisko ortopedów i fizjoterapeutów z tytułami doktora lub profesora. 

 

Kochasz czytać?
Czekamy na Ciebie!

Dołącz do grupy na FB
 

Uroda Życia - czytaj dla przyjemności

Czekamy na Ciebie na FB
 

Ludzie, psychologia,
pasja - inspirujemy!

Obserwuj nas na IG
Adobestock

Hatha joga a dyskopatia i rwa kulszowa

Przy dyskopatii i rwie kulszowej ćwiczenia muszą być dostosowane do rodzaju schorzenia
Tadeusz Grajnert
12.11.2009

Dyskopatia jest to uwypuklenie (centralne lub boczne) dysku w kierunku kanału kręgowego, czasem jego wypadnięcie do kanału. Rwa kulszowa jest skutkiem ucisku korzenia nerwowego przez uwypuklony dysk. W stanach ostrych oczywiście nie ćwiczymy, ale leżymy i przyjmujemy leki , najlepiej niesterydowe środki przeciwzapalne i rozluźniające. Ćwiczenia które zapobiegają dyskopatii to: Budowanie gorsetu mięśniowego obejmującego kręgosłup, czyli ćwiczenia mięśni grzbietu i brzucha. Gimnastykowanie dysków, czyli krążków międzykręgowych – np. stanie na głowie, wygięcia do tyłu. Powiększanie przestrzeni międzykręgowych – ćwiczenia elongacyjne, czyli wiszenie na drążkach, drabinkach. Można je ostrożnie ćwiczyć gdy minie stan ostry rwy kulszowej. Pamiętaj! * Delikatne wygięcia do tyłu jak np. Budżangasana-kobra powodują schowanie uwypuklonej części dysku z powrotem do wnętrza przestrzeni międzykręgowej, ale tylko wtedy, gdy to uwypuklenie jest mniejsze niż promień dysku, czyli wtedy gdy równik tego dysku nie jest na zewnątrz, jeśli jest przeciwnie to skutkiem wygięcia do tyłu może być całkowite wypadnięcie dysku ! Dlatego właśnie nie należy bezkrytycznie stosować tzw. metody McKenziego, opartej na robieniu kobry. * Należy bardzo uważać przy skłonach do przodu i do boku (jeśli uwypuklenie dysku jest boczne) bo źle zrobione mogą powiększyć dyskopatię, najlepiej wtedy ich nie ćwiczyć. * Przy ćwiczeniu mięśni brzucha nigdy nie unosimy prostych nóg nad podłogę (np. Navasana-okręt, lub podczas wiszenia tyłem na drabince), gdyż wtedy nogi tworzą długą dźwignię która ma oś obrotu w centrum kręgosłupa i to może doprowadzić do katastrofy: nogi miej zawsze zgięte w kolanach ! Podnosząc ciężar z ziemi nie schylamy się po niego na prostych nogach, lecz robimy przysiad o prostych...

Czytaj dalej
Na czym polega terapia poznawczo-behawioralna?
Unsplash.com

Na czym polega terapia poznawczo-behawioralna? Dowiedz się, czy to metoda dla ciebie

Terapia poznawczo-behawioralna to jedna z najbardziej skutecznych metod postępowania terapeutycznego. Wykorzystuje się ją głównie w leczeniu zaburzeń psychicznych o podłożu depresyjnym lub lękowym.
Karolina Morelowska-Siluk
18.11.2020

Terapia poznawczo-behawioralna uważana jest za jedną z najlepiej zbadanych klinicznie terapii. Jej działanie zostało potwierdzone wieloma badaniami na całym świecie, dlatego lekarze i psychoterapeuci tak często z niej korzystają. Metoda została opracowana w latach 60. XX wieku przez amerykańskiego psychiatrę Aarona Becka. Głównym założeniem tej formy leczenia terapeutycznego jest przekonanie, że myśli, emocje i zachowania człowieka wzajemnie na siebie wpływają, a konsekwencją tego oddziaływania są wzorce zachowań. Wzorce, które nie zawsze są właściwe, a czasem wręcz nas sabotują i bardzo nam szkodzą.  Czytaj także: Depresja sezonowa a depresja chroniczna. Sposoby na sezonowe zaburzenia nastroju Terapia poznawczo-behawioralna. Jak złamać niewłaściwy kod? Człowiek, nieświadomie i pod wpływem silnych emocji, utrwala z czasem konkretne zachowania w poszczególnych sytuacjach. Czasem też  kopiuje zachowania innych ludzi i przekłada je na własne życie – reaguje tak, jak się do tego przyzwyczaił. Nasze reakcje stają się automatyczne, np. samozwańczy pesymista już zawsze i wszystko widzi wyłącznie w czarnych barwach. Tak jakby sam umieścił siebie w klatce, włożył się w ściśle określone ramy. Terapia potrzebna jest wtedy, gdy wspomniane utrwalone zachowania czy przekonania, czyli ściany naszej klatki, nie są obiektywne. I to właśnie problem zaburzonego postrzegania świata staje się przedmiotem leczenia terapeutycznego. Psychoterapia poznawczo-behawioralna pozwala na wykrycie tych zniekształconych, wykoślawionych interpretacji rzeczywistości i zastąpić je właściwymi, obiektywnymi. Dla kogo jest terapia poznawczo-behawioralna? Terapia poznawczo-behawioralna najlepiej sprawdza się w leczeniu zaburzeń lękowych i depresji. Jest skuteczna także w sytuacji, gdy pacjent ma problemy w radzeniu sobie ze stresem. Metoda ta...

Czytaj dalej
Joga według metody Sivanandy
Pexels.com

Joga według metody Sivanandy. To nie tylko ćwiczenia, ale cały styl życia

Joga według metody Sivanandy jest odpowiednia dla ludzi w każdym wieku. Uczy koncentracji, akceptacji i uwagi.
Apolonia Rdzanek
23.12.2020

Sivananda z wykształcenia był lekarzem medycyny klasycznej, jednak  zrezygnował z tego podejścia w leczeniu pacjentów, gdyż nie widział w niej skutecznej metody niesienia pomocy cierpiącym. W swojej praktyce stosował wiedzę pochodzącą z wedanty, jogi i ajurwedy.   Joga według metody Sivanandy Sivananda wypracował własną metodę, tzw. jogę syntezy, która traktuje człowieka w sposób integralny i oddziałuje na wszystkie sfery jego funkcjonowania. Wykorzystując starożytną wiedzę, zaproponował on współczesnemu człowiekowi metodę lansującą zdrowy styl życia, którą jego uczeń Vishnudevananda spopularyzował na Zachodzie. Przedstawił on ją w postaci pięciu punktów: prawidłowe ćwiczenia (asany),  prawidłowa relaksacja,  prawidłowe oddychanie,  prawidłowa dieta,  pozytywne myślenie i medytacja .  Te pięć wskazówek, to sposób na zdrowie, lepsze radzenie sobie ze stresem i napięciem, jakie niesie współczesny świat, a przede wszystkim na życie w harmonii. Swami Vishnudevananda mówiąc o człowieku, porównywał go do samochodu, który potrzebuje spełnienia kilku warunków, aby mógł dobrze pracować. Te warunki to: prąd elektryczny, system chłodzenia, smarowanie, paliwo, dobry kierowca. Człowiek jest jak samochód Człowiek przede wszystkim czerpie energię z powietrza. Poprzez pełne i rytmiczne oddychanie wykorzystuje całą powierzchnię płuc, co zwiększa ilość pobieranego tlenu. Ćwiczenia oddechowe — pranajamy, powodują wzrost poziomu energii stanowiącej odpowiednik prądu elektrycznego. ...

Czytaj dalej
Jaką terapię wybrać
Adobe Stock

Jaką psychoterapię wybrać: psychodynamiczną, Gestalt czy systemową? 

Zanim wybierzemy terapeutę, warto zastanowić się nad rodzajem psychoterapii, który będzie odpowiadał naszym potrzebom. Oto podpowiedź, przegląd trzech znanych metod psychoterapii: psychodynamicznej, Gestalt oraz systemowej.  
Karolina Morelowska-Siluk
09.09.2020

Wiemy już, że mamy problemy emocjonalne, z którymi sami nie damy sobie rady. Podejmujemy więc decyzję o pójściu na psychoterapię. Zaczynamy szukać odpowiedniego miejsca i okazuje się, że nim dokonamy wyboru psychoterapeuty musimy dokonać wyboru rodzaju psychoterapii, bo tych jest przynajmniej kilka. Zastanawiamy się, który wybrać, który będzie dla nas najbardziej odpowiedni. Oto podpowiedź, przegląd trzech znanych metod psychoterapii: psychodynamicznej, gestalt oraz systemowej.   Terapia psychodynamiczna  To metoda, która łączy w sobie elementy psychoanalizy oraz terapii poznawczo-behawioralnej. Pozwala zidentyfikować nasze świadome i nieświadome reakcje, zachowania i schematy myślenia.  Psychoterapia psychodynamiczna oparta jest na stwierdzeniu, że główną przyczyną problemów emocjonalnych są nieuświadomione popędy, tłumione przez naszego wewnętrznego krytyka, który nie pozwala im manifestować się w życiu człowieka w „zdrowej” formie. Dlatego tłumione potrzeby i popędy szukają alternatywnej drogi ujścia, wywołując objawy neurotyczne. Terapia ma więc na celu wydobycie ukrytych popędów i potrzeb. Jej zadaniem jest minimalizowanie wewnętrznej cenzury, tak by człowiek był w stanie realizować swoje potrzeby w „zdrowy”, nieszkodliwy dla niego sposób.  Terapia psychodynamiczna polega na rozmowie pacjenta z terapeutą. Pacjent sugeruje, o jakim problemie chciałby rozmawiać, terapeuta zgodnie z sugestią dopasowuje do tego sposób prowadzenia rozmowy. Czyli, zadaniem pacjenta jest opowiadanie o swoich problemach, a zadaniem terapeuty jest dokonywanie interpretacji tych wypowiedzi i „prowadzenie” pacjenta w taki sposób, aby ten mógł zrozumieć mechanizmy, które wywołują jego określone zachowania, szczególnie te niechciane i będące...

Czytaj dalej