Choleryk, flegmatyk, melancholik i sangwinik. Którym typem osobowości jesteś?
Pexels.com

Choleryk, flegmatyk, melancholik i sangwinik. Którym typem osobowości jesteś?

Dlaczego moje myśli i reakcje są takie, a nie inne? Co jest dla mnie ważne w relacjach i w pracy? Czemu złoszczę się na te rzeczy, a na inne już nie? Jeśli zastanawiałaś się kiedyś nad tymi pytaniami, zapoznaj się z klasyfikacją, która pomoże ci określić twój własny wzór osobowości.
Karolina Morelowska-Siluk
19.11.2020

Nasza osobowość ma swoją bazę. Tworzy się na czymś, co nazwać możemy materiałem wyjściowym – jest nim temperament. Dziedziczymy go po naszych przodkach i staje się on fundamentem naszego „charakteru”. Ujawnia się  już we wczesnym dzieciństwie, stąd właśnie jedno dziecko jest spokojne, inne wciąż płacze, a jeszcze inne bez przerwy się śmieje.

Temperament najbardziej widoczny jest w dzieciństwie, bo z czasem do naturalnych cech osobowości dochodzi rozwijający się intelekt. Według badaczy temperament jest tym, co zostałoby w człowieku po odcięciu inteligencji oraz zdolności poznawczych. Objawia się przede wszystkim w naszym zachowaniu – w tym, jak bardzo bądź mniej emocjonalnie  reagujemy na bodźce, jak radzimy sobie w sytuacjach zagrożenia czy w sytuacjach konfliktu.

Katarzyna Miller: „Romantyczna miłość jest tylko na chwilę, jeśli w nią wierzycie, przegracie”

Typy osobowości wg Hipokratesa

Ludzkim temperamentem zajmowali się już starożytni uczeni. Hipokrates twierdził, że w każdym człowieku występuje właściwa mu proporcja czterech soków – humorów. Te soki to czarna żółć, żółta żółć, krew i flegma. Kilkaset lat później inny lekarz, Galen, każdemu z soków przyporządkował konkretny rodzaj temperamentu. I w ten sposób powstała jedna z pierwszych teorii dotyczących typów osobowości i wyróżniono 4 rodzaje temperamentu: sangwinik (łac. sanguis – krew), choleryk (gr. chole – żółć), melancholik (gr. mélanos – czarny + chole – żółć) i flegmatyk (gr. phlegma – flegma). Oczywiście każdy człowiek jest miksem różnych typów, jednak zwykle któryś z nich w nas dominuje.

Czytaj także: Nie bądź taka miła! Kiedy próbujesz zadowolić wszystkich, tylko sobie szkodzisz

Typy osobowości: choleryk

Lubi być „w akcji”, dominować. Bywa, że ta potrzeba eskaluje w kierunku gniewu, a nawet agresji. Ma silną wolę, jest bardzo ambitny, lubi wyzwania, nie znosi krytyki, także tej słusznej i konstruktywnej. Niekoniecznie interesują go międzyludzkie relacje, bo zdecydowanie  bardziej zależy mu na osiąganiu kolejnych sukcesów. Lubi zarządzać ludźmi. Jest bardzo pewny siebie. Przepraszanie, wątpliwości i brak asertywności uważa za słabości. Nie szanuje ludzi, którzy w jego oczach nie potrafią o siebie zawalczyć. Ma silną potrzebę zmian, dlatego często wprowadza je w swoim życiu. Choleryk to mistrz manipulacji. Uwielbia intrygi. Wszystko musi mieć stale pod kontrolą.

Typy osobowości: sangwinik

Duże dziecko, urodzony optymista.  Jest otwarty, towarzyski, wesoły i spontaniczny często nazywany duszą towarzystwa. Sangwinik nie ma problemu z wchodzeniem w relacje międzyludzkie, choć czasem może wydawać się zbyt dominujący, władczy. Jest emocjonalny i to pokazuje. Ma poczucie humoru. Nie martwi się o przyszłość, ani nie rozpamiętuje przeszłości. Żyje chwilą. Liczy się dla niego „tu i teraz”. Uwielbia być w centrum uwagi. Nie chowa urazy wobec ludzi, uwielbia ich, dzięki czemu łatwo i szybko nawiązuje kontakty. Lubi mówić i robi to bez przerwy, często kosztem milczenia innych. Nie jest najlepszym słuchaczem. Potrafi koloryzować fakty. Ma dość wysokie mniemanie o sobie. Ponadto nie cierpi nudy.  Potrafi się dobrze bawić i pobudzać do zabawy innych.  Jedną ze słabości sangwinika jest brak determinacji. Rzadko zdarza mu się zrealizować założony plan, bo nie znosi rutyny, reguł i schematów.

Typy osobowości: flegmatyk 

Spokojny, zrównoważony, potrafi siebie kontrolować, ciężko wyprowadzić go z równowagi, dlatego też uchodzi za człowieka godnego zaufania. Jest świetnym słuchaczem i obserwatorem, dzięki czemu umie dość obiektywnie ocenić sytuację. Działa powoli, w każdej dziedzinie, dużo czasu zajmuje mu także budowanie intymnych relacji – najpierw musi  zaufać, dopiero potem się otworzy. Nie lubi okazywać emocji, ciężko stwierdzić czy jest u niego wszystko w porządku, czy coś go właśnie trapi. Nie lubi szumu wokół siebie. Jego stosunek do świata i ludzi jest pozytywny, akceptuje innych i swoje życie. Porażki go nie zrażają. Rozumie, że w życiu czasem świeci słońce, czasem pada deszcz.

Czytaj także: Co rysy twarzy mówią o twoim charakterze?

Typy osobowości: melancholik

Myśliciel, który wciąż coś analizuje. Jest sumienny i zdeterminowany, musi osiągnąć to, co sobie założył. Brak mu jednak pewności siebie, jest przepełniony lękami o przyszłość i bardzo wrażliwy na   zdanie innych osób bywa dla niego ważniejsze niż to, co sam myśli na dany temat. Potrafi słuchać innych, a przyjaciół dobiera bardzo ostrożnie. Cechują go wysokie standardy. Wymaga dużo od innych, ale i od siebie. Jest wrażliwy, empatyczny, zdolny do poświęceń i współczucia, zwłaszcza w stosunku do swoich najbliższych. Wszystko traktuje poważnie i dlatego często doświadcza bólu. Melancholicy to zwykle osoby obdarzone talentami artystycznymi. Są twórczy i potrafią we  wszystkim doszukać się piękna.

 

Kochasz czytać?
Czekamy na Ciebie!

Dołącz do grupy na FB
 

Uroda Życia - czytaj dla przyjemności

Czekamy na Ciebie na FB
 

Ludzie, psychologia,
pasja - inspirujemy!

Obserwuj nas na IG
mocne strony introwertyka

Mocne strony introwertyków, które warto znać

Nie lubią dużo mówić, ale uwielbiają ciekawe dyskusje, nie mają wielu znajomych, ale samych dobrych przyjaciół, są świetnymi przywódcami i dobrze traktują zwierzęta. Poznaj mocne strony introwertyków.
Kamila Geodecka
12.11.2020

Szacuje się, że w naszym społeczeństwie jest od 25 do 40 proc. introwertyków. Niestety wokół nich narosło sporo negatywnych stereotypów. Dzieje się tak dlatego, że zazwyczaj nie są tak przebojowi jak ekstrawertycy. Niechętnie odwiedzają głośne miejsca pełne nieznajomych ludzi, nie zawsze mają też ochotę na wyjścia z domu i prowadzenie pogawędek. Nie są entuzjastycznymi duszami towarzystwa. Siłę czerpią jednak z czegoś innego. Oto mocne strony introwertyków. Introwertyk to najlepszy rozmówca Introwertycy nie przepadają za pogaduszkami przy kawie i rozmowami o pogodzie. Nie oznacza to jednak, że nie lubią rozmawiać w ogóle – wręcz przeciwnie. Introwertycy uwielbiają rozmowy, ale oczekują od nich czegoś innego. Zamiast usłyszeć od swojego rozmówcy proste „u mnie wszystko dobrze”, introwertycy wolą poznać od razu całą historię, wszystkie plany i marzenia drugiej strony. Wiedzą, że każdy ma coś ciekawego do przekazania, dlatego z chęcią przeprowadzą długą i ciekawą konwersację. W rozmowie z introwertykiem możesz czuć się spokojny i powiedzieć mu o wszystkich swoich lękach, opiniach, odczuciach czy pragnieniach. Nie obawiaj się takich rozmów, ponieważ introwertycy często mają charyzmę i wrodzony talent do bycia doradcą lub terapeutą. Czytaj też:   Uważasz się za empatyczną? Sprawdź, czy naprawdę taka jesteś Introwertyk jako obserwator Introwertycy zazwyczaj są cisi i nie dzieje się to bez powodu. Gdy wszyscy wokół prowadzą rozmowy, oni obserwują, co się dzieje. Zauważają subtelne gesty oraz wszystkie nowe rzeczy, które pojawiły się w ich środowisku. Zazwyczaj jednak swoich sądów nie opierają na uprzedzeniach, dlatego jeśli introwertyk faktycznie zwraca na cos uwagę i mówi o tym na głos, jest to przemyślane. Introwertyk zrozumie...

Czytaj dalej
kobieta w fotelu w domu
Adobe Stock

Ekstrawertyk to urodzony przywódca, ale też łatwiej go zmanipulować niż introwertyka

Introwertyk ceni swoją samotnię, ale to wcale nie znaczy, że nie lubi ludzi. Po prostu jego życie towarzyskie polega na czymś innym niż płytkie pogawędki – woli spotkania w cztery oczy, spokojną, pogłębioną rozmowę. I ciszę.
Aleksandra Nowakowska
11.05.2020

Introwertycy są często określani jako nieśmiali, ale utożsamianie introwertyzmu z nieśmiałością może być błędem. Pierwsze oznacza, że samotność często bywa świadomym wyborem i jest komfortowa, bycie nieśmiałym natomiast oznacza skazywanie się na niechciane odosobnienie z powodu lęku przed przebywaniem z ludźmi. Wielu introwertyków na równi z samotnością lubi towarzystwo, pytanie tylko: – jakich ludzi oraz w jakim wymiarze czasowym. Chodzi tu też o jakość relacji oraz tematy rozmów. Introwertyk: czy warto wyjść z domu? Typowy introwertyk będzie ukrywał się w dziale mrożonek w supermarkecie, kiedy na horyzoncie ujrzy kolegę z klasy, z którym od lat nie miał kontaktu. Introwertycy czują lęk przed powierzchownymi pogawędkami, ponieważ w ich odczuciu nie mają one sensu i są fałszywe. Podczas small talku czują barierę między ludźmi, która dla ekstrawertyków nie istnieje. Preferują poważniejsze rozmowy, często nawet filozoficznej natury. Pomiędzy sklepowymi półkami, na ulicznym chodniku czy na imprezie nie ma do tego warunków. Tak zwane „gadanie o niczym” wyczerpuje ich, frustruje i nudzi. W przeciwieństwie do ekstrawertyków, którzy ze spontanicznych, przypadkowych spotkań i rozmów czerpią energię, introwertycy – ją tracą. Po przypadkowej pogawędce z dawno niewidzianą koleżanką z podstawówki marzą tylko o tym, żeby wrócić do domu, żeby w ciszy i samotności odzyskać chęć do życia. Kontakt z własnymi emocjami, chwila spokoju pozwala im na nowo poczuć się grunt pod nogami. W samotności odzyskują poczucie kontroli, ładują akumulatory życiowej energii. Żeby na nowo opuścić swoją ukochaną domową samotnię, potrzebują czasu do namysłu. Spontaniczne wyjścia na imprezy to dla nich zbyt duży stres. Potrzebują zastanowić się,...

Czytaj dalej