Stabilność emocjonalna to wewnętrzna harmonia i spokój. Warto do niej dążyć
Pexels.com

Stabilność emocjonalna to wewnętrzna harmonia i spokój. Warto do niej dążyć

Stabilność emocjonalna może być wrodzona albo nabyta, jednak zawsze możemy nad nią pracować.
Sylwia Arlak
11.03.2021

Wszystkie emocje są niezbędne i równie ważne. Każda z nich dostarcza nam innych informacji o nas samych. Właśnie dlatego powinnyśmy zwracać uwagę na to, jak się czujemy. Ogromną rolę odgrywa tu równowaga emocjonalna.

Książę Karol nawet po rozwodzie chciał mieć ostatnie zdanie

Stabilność emocjonalna daje poczucie sensu

Równowaga, stabilność emocjonalna (według psychologów Paula Costy i Roberta McCrae’a – jeden z pięciu podstawowych czynników osobowości; pozostałe to ekstrawersja, otwartość na doświadczenia, ugodowość i sumienność) to stan wewnętrznej harmonii i spokoju. Oznacza ona dobre samopoczucie, poczucie sensu, spełnienia i szczęścia, a także dobry stan fizyczny naszego organizmu. Osoba stabilna emocjonalnie efektywnie radzi sobie ze stresem. W sytuacji silnego pobudzenia potrafi szybko się uspokoić.

Osiągnięcie tego stanu nie jest jednak łatwe. Niemal każdego dnia jesteśmy narażone na stresujące sytuacje. Codziennie zmagamy się z różnymi wyzwaniami. To może wyzwalać w nas różne emocje, nie zawsze te pozytywne.

Czytaj też: Brené Brown: „Twoja wrażliwość to twoja siła – dzięki niej możesz żyć pełnią życia”

Osoby stabilne emocjonalnie:

  • Nie boją się zmian.
  • Nie boją się porażek.
  • Nie próbują być ciągle idealne.
  • Nie potępiają samych siebie.
  • Nie działają impulsywnie.
  • Ignorują wrogie komentarze i zachowania innych.
  • Mają do siebie dystans, nie biorą czyjegoś zachowania zbyt personalnie.
  • Nie rozpamiętują porażek, starają się żyć „tu i teraz”.

Stabilność emocjonalną może być wrodzona albo nabyta. Przeciwieństwem stabilności emocjonalnej jest neurotyczność, czyli stan huśtawki emocjonalnej. Neurotyczne osoby na co dzień doświadczają negatywnych emocji, głównie lęku. Przebywanie z nimi może być bardzo trudne.

Jak przywrócić stabilność emocjonalną?

Według amerykańskiej psycholog Beth Jacobs stabilność emocjonalna to nie tylko element naszej osobowości, cecha nabyta. Ma ona również swoje podłoże neurobiologiczne. Czy to oznacza, że nie możemy nad nią pracować? Wręcz przeciwnie. Mamy wiele narzędzi, które mogą nam pomóc przywrócić równowagę emocjonalną, a tym samym efektywniej radzić sobie ze stresem.

  • Spróbuj traktować swoje problemy jako wyzwania, a nie przeszkody. Nabierz do nich dystansu. Zastanów się, w jaki sposób mogłabyś zmienić niekorzystną sytuację, w jakiej się znajdujesz. Przejmij kontrolę nad swoim życiem. Pracuj nad swoją samooceną.
  • Nie bój się przyznawać do błędów lub niewiedzy. Pochwal siebie za to, że uczysz się na swoich porażkach.
  • Naucz się akceptować to, co ci się przydarza. Czerp z pozytywnych doświadczeń, gromadź je.
  • Przyglądaj się własnym emocjom, nazywaj to, co przeżywasz.
  • Okazuj wdzięczność bliskim, nie podtrzymuj znajomości z ludźmi, którzy cię lekceważą. Nie pozwól, żeby inni cię wykorzystywali. Nie szukaj ciągłej akceptacji, pracuj nad asertywnością.
  • Nie bój się zaangażowania, wybieraj rozwiązania, które wydają ci się słuszne. Angażuj się w to, na czym naprawdę ci zależy. Postaw sobie jakiś cel i dąż do niego.
  • Nie działaj spontanicznie. Analizuj. Podejmuj mądre, świadome, przemyślane decyzje. Emocje często są złym doradcą.
  • Każdego dnia znajdź chwilę dla siebie. Poświęć ten czas na refleksję. Przeanalizuj minione wydarzenia i zastosuj ćwiczenia wyciszające, medytuj. To pomoże ci zdystansować się i osiągnąć wewnętrzną harmonię. 

Czytaj też: Emocje. Jak wyrażać je w zdrowy sposób?

 

Kochasz czytać?
Czekamy na Ciebie!

Dołącz do grupy na FB
 

Uroda Życia - czytaj dla przyjemności

Czekamy na Ciebie na FB
 

Ludzie, psychologia,
pasja - inspirujemy!

Obserwuj nas na IG
inteligencja emocjonalna
pexels.com

Inteligencja emocjonalna – czym jest i jak ją rozwijać?

Inteligencja emocjonalna pozwala na trafne nazywanie własnych emocji oraz rozpoznawanie ich u innych osób. Często jest także podstawą wysokich kompetencji społecznych.
Kamila Geodecka
07.12.2020

Inteligencja emocjonalna po raz pierwszy została wyszczególniona w 1990 roku przez amerykańskich absolwentów Uniwersytetu Harvarda – Johna Mayera i Petera Salavey’a. Zauważyli oni, że wysoki poziom IQ wcale nie gwarantuje tego, że będzie się dobrze zarządzało ludźmi. Potwierdzenia szukali w największych korporacjach, gdzie na stanowiskach kierowniczych wcale nie było osób o wysokiej inteligencji, którą można zmierzyć testem IQ. Co się składa na inteligencję emocjonalną? Następnie bestsellerem stał się podręcznik pt. „Inteligencja emocjonalna” napisany przez Daniela Golemana. Autor przekonuje, że sam intelekt wcale nie jest kluczem do sukcesu. Liczy się także umiejętność prawidłowego kierowania emocjami. Goleman wyronił także elementy, które składają się na inteligencję emocjonalną. Są to: Empatia Samoregulacja Motywacja Umiejętności społeczne Samoświadomość Inteligencja emocjonalna – cechy osób Osoby, która mają wysoko rozwiniętą inteligencję emocjonalną, mają też pewne cechy, które je  wyróżniają. Przede wszystkim są to osoby bardzo asertywne, które zawsze potrafią postawić jasne granice oraz stanowczo powiedzieć, co chcą robić, a czego nie. Zawsze jednak będą podejmowały decyzje z myślą o innych. Osoby z wysoką inteligencją emocjonalną będą miały także rozwinięte kompetencje społeczne, które pozwalają im na nawiązywanie oraz podtrzymywanie kontaktów międzyludzkich. W relacjach są bardzo świadome swoich oraz cudzych emocji, a dzięki dodatkowo rozwiniętej empatii chętnie będą pomagały tym, którzy tego potrzebują. Są świetnymi słuchaczami oraz zawsze będą zainteresowane ludźmi. Wycofają się jednak z każdej znajomości, która będzie miała znamiona toksyczności. Takie osoby są...

Czytaj dalej
kłótnia w związku
Adobe Stock

7 zdań, które świadczą, że on chce tobą manipulować

Relacja z manipulatorem to niebezpieczna gra. Jeśli w nią wejdziemy, kwestionowane jest nasze zdanie, lekceważone uczucia, podważane decyzje. Jak nie przegrać?
Aleksandra Nowakowska
31.03.2020

Przemoc w związku miewa często charakter emocjonalny, a jej sprawcami wcale nie muszą być sadyści czy psychopaci – często są to po prostu osoby z zaburzeniami narcystycznymi. Przebywanie z manipulatorem pod jednym dachem osłabia psychicznie. Na efekty jego znęcania długo nie trzeba czekać – to podniesiony poziom niepokoju i utrata pewności siebie. Jakich wyrażeń nadużywa manipulator, żeby zachwiać naszym poczuciem własnej wartości? Manipulacja w związku 1. „Idź się leczyć”  Sugerowanie problemów ze zdrowiem psychicznym, kiedy okazujemy swoje emocje, ma sprawić, że to, co czujemy, przestaje być dla nas wiarygodne. Tracimy wewnętrzny kompas, który ma nas prowadzić i chronić. Również przed agresorami psychicznymi w relacjach. Kiedy słyszymy takie zdanie, zaczynamy wierzyć we własny brak stabilności i tracimy wewnętrzne poczucie bezpieczeństwa. W dalszej kolejności negujemy własne uczucia, tłumiąc je, a to z biegiem czasu może doprowadzić do depresji. Obronić nas przed tym może jawne wyrażanie swojego gniewu czy żalu, ale ciągłe powtarzanie tego stwierdzenia przez manipulatora skutecznie zamyka nam usta. 2. „Jesteś po prostu zaborcza” Osobowość narcystyczna objawia się między innymi brakiem umiejętności tworzenia autentycznych długotrwałych relacji. Jeśli dodamy do tego nieustanną potrzebę upewniania się co do swojej atrakcyjności oraz wywierania wpływu na płeć przeciwną, mamy niemal pewność, że tego typu partner będzie nas zdradzał. Nielojalność może dotyczyć zarówno zdrady emocjonalnej, jak i fizycznej. Egocentrycy potrafią wytworzyć wokół siebie skuteczną aurę pożądania, dzięki której bez problemu nawiązują flirty i romanse. W ten sposób świadomie wywołują zazdrość, niepewność i potrzebę kontroli u swoich...

Czytaj dalej
inteligencja emocjonalna

8 cech osób o rozwiniętej inteligencji emocjonalnej

Osoba, która ma rozwiniętą inteligencję emocjonalną, potrafi identyfikować swoje emocje oraz zauważać je u innych osób. Ma dużą empatię oraz świadomie patrzy w głąb siebie. Oto 8 cech osób o wysokiej inteligencji emocjonalnej.
Kamila Geodecka
24.11.2020

Naukowcy już dawno obalili teorię, która głosiła, że istnieje jeden uniwersalny rodzaj inteligencji. Wiemy już, że każdy z nas ma inny potencjał i odnajduje się w różnych rolach społecznych oraz w różnych zawodach. Jednym z rodzajów inteligencji jest ta emocjonalna. Oto 8 cech osób, które się nią wyróżniają.  Prawidłowa samoocena Osoba o wysokiej inteligencji emocjonalnej doskonale zna swoją wartość i wie, jakie są jej mocne oraz słabe strony. Jest pewna siebie i nie kieruje się opiniami innych ludzi na jej temat. Ma także świadomość tego, nad czym musi jeszcze pracować i co jest jej potrzebne do osiągnięcia celu. Osoby o wysokiej inteligencji emocjonalnej nie pozwolą sobie także na relacje z ludźmi toksycznymi. Asertywność Osoby o wysokiej inteligencji emocjonalnej potrafią znaleźć balans między swoimi potrzebami a potrzebami innych ludzi. Zawsze wyznaczają jasne granice, ale jednocześnie kierują się dobrem innych. Jasno formułują swoje zdanie i wykazują się pełną empatią w stosunku do swoich rozmówców czy negocjatorów. Czytaj także:  Czy umiesz stawiać granice? Poznaj 4 proste kroki do większej asertywności Samokontrola W sytuacjach nerwowych nie każdy jest sobie w stanie poradzić, jednak osoby z wysoką inteligencją emocjonalną zachowają zimną krew. Zdają sobie sprawę z tego, jak zareaguje ich ciało, jakie myśli mogą się ewentualnie pojawić, dlatego są przygotowane na każdą sytuację – a to zmniejsza poziom stresu. Dodatkowo każde nieprzyjemne i negatywne skutki nerwowych sytuacji potrafią zminimalizować. Sumienność Gdy osoba o wysokiej inteligencji emocjonalnej zaczyna coś robić, zrobi to z pełnym zaangażowaniem oraz pozytywnym nastawieniem. Będzie także zadowolona z wykonanej pracy oraz wszelkich rezultatów – nawet jeśli...

Czytaj dalej
Empatia
Adobe Stock

Empatia nie jest współczuciem, lecz współodczuwaniem. Dlaczego niektórzy są bardziej empatyczni od innych?

Empatia obniża poziom agresji, pozwala weryfikować własne poglądy, dzięki niej się rozwijamy i stajemy lepszymi ludźmi. Z pewnym jej poziomem już się rodzimy, ale można się też jej nauczyć.
Karolina Morelowska-Siluk
29.12.2020

Postaw się w mojej sytuacji”, słyszymy czasem od partnera, rodzica, przyjaciela czy naszego dziecka. Zwykle odpowiadamy: „Wiem...”, „Rozumiem...” itd., ale czy na pewno rzeczywiście wiemy i rozumiemy? Niekoniecznie. Bo za rozpoznawanie i współodczuwanie stanów psychicznych innych osób odpowiada empatia, a nie każdy z nas ją posiada. Nie każdy z nas zdolny jest do postawienia się w sytuacji innego człowieka i przyjęcia jego sposobu myślenia. Empatia – jak się rozwija? Mówiąc najprościej, empatia pozwala zrozumieć decyzje, wybory i zachowania innych. Według naukowców posiadanie bądź nieposiadanie empatii związane jest z poziomem rozwinięcia inteligencji emocjonalnej . Wiąże się z tym wiele czynników, jednak wyróżnia się trzy zasadnicze źródła odpowiedzialne za rozwój empatii u człowieka: biologiczne, psychologiczne i środowiskowe. Źródło biologiczne to baza, którą dostajemy w genach. Rodzimy się z określonym poziomem empatii. Naukowcy twierdzą, że predyspozycje biologiczne odpowiadają za poziom empatii aż w 50 procentach! Źródło psychologiczne to miks wzorców, które dostaliśmy w rodzinnym domu, oraz jakość relacji, które były i są wśród naszych najbliższych. I tu psychologowie twierdzą, że osoby empatyczne to takie, które wychowywane są w poczuciu odpowiedzialności za innych, ale także te, którym mówiono, że nasze zachowania mają swoje konsekwencje. Natomiast osoby z niższym poziomem empatii wychowywały się w poczuciu bezkarności i braku odpowiedzialności. Źródło społeczne to wszystkie te czynniki, które kształtują nas przez całe życie. Naukowcy są zdania, że poziom empatii zmienia się z wiekiem, a zasadniczy wpływ na jego poziom ma środowisko, w którym przebywamy i...

Czytaj dalej