Introwertyk czy osoba wysoko wrażliwa? Podobieństwa i różnice
pexels.com

Introwertyk czy osoba wysoko wrażliwa? Podobieństwa i różnice

Osoby wysoko wrażliwe i introwertycy mają pewne cechy wspólne. Nie można jednak stawiać pomiędzy nimi znaku równości. A czasami to robimy.
Kamila Geodecka
07.12.2020

Wysoka wrażliwość jest czymś, z czym się rodzimy. Podobnie jest z introwersją, z której nie można wyrosnąć czy się jej oduczyć. Pamiętajmy jednak o tym, że nie jesteśmy jedynie zbiorem cech przypisanych do danego typu osobowości. Istnieje wiele typów introwertyków oraz osób wysoko wrażliwych. Introwertycy mają bardzo różnorodne preferencje dotyczące czasu spędzanego z ludźmi, a osoby wysoko wrażliwe mogą być wyczulone na różnego typu bodźce.

Katarzyna Miller: „Romantyczna miłość jest tylko na chwilę, jeśli w nią wierzycie, przegracie”

Introwertyk a osoba wysoko wrażliwa – podobieństwa

Psycholodzy szacują, że aż 70 proc. osób wysoko wrażliwych to introwertycy. Nie oznacza to, że każdy introwertyk będzie charakteryzował się wysoką wrażliwością. Można wyróżnić jednak kilka cech, które będą się pokrywały.

Jest bardzo prawdopodobne, że osoba z dużą wrażliwością będzie lubiła odpoczynek w samotności, z dala od innych ludzi. Gdy już spotka się z drugą osobą, będzie chciała rozmawiać na konkretne tematy, pomijając rozmówki o pogodzie. I to kolejne podobieństwo do introwertyków, którzy także unikają błahych rozmów przy kawie.

Zarówno osoby z wysoką wrażliwością, jak i introwertycy będą mieli rozwiniętą empatię, dlatego w większości przypadków będą dobrymi słuchaczami oraz obserwatorami. Oboje prowadzą również bogate życie wewnętrzne.

Zazwyczaj introwertycy i osoby wysoko wrażliwe łączy też pewne niezrozumienie przez świat. Szacuje się, że introwertyków w populacji jest 30-50 proc. Możemy więc przyjąć, że stanową niecałą połowę ludzi, a więc są w mniejszości. Skutkuje to tym, że introwertycy są często nierozumiani przez społeczeństwo. Czasami uznaje się ich za cichych, wycofanych czy mało spontanicznych. Z takim niezrozumieniem często mogą spotykać się także osoby wysoko wrażliwe, które będą odczuwały więcej bodźców, dodatkowo mogą bardziej emocjonalnie na nie reagować.

Czytaj także: Mocne strony introwertyków, które warto znać

Introwertyk a osoba wysoko wrażliwa – różnice

Osoby wysoko wrażliwe zawsze będą charakteryzowały się nadwrażliwością na pewne bodźce. Mogą to być wyostrzone zmysły lub ponadprzeciętna umiejętność kreowania swojego własnego świata i przebywania w nim. Czasami może to być wyczulenie na temat sprawiedliwości i bezprawności. Takie cechy nie występują jednak u wszystkich introwertyków, którzy zazwyczaj będą unikali jedynie bodźców związanych z kontaktem z innymi ludźmi. U introwertyków, którzy nie są osobami wysoko wrażliwymi, nie będzie występowała również tak częsta zmiana nastroju.

Osoby wysoko wrażliwe są często artystami lub potrafią analizować sztukę. Dostrzegają filozoficzną głębię przekazu czy detale, których inni nie widzą. Nie jest to jednak cech wspólną dla introwertyków, którzy czasami nie mają nic wspólnego ze sztuką i nie prowadzą artystycznego życia.

Na koniec warto wspomnieć o tych 30 proc. osób wysoko wrażliwych, które są ekstrawertykami i z oczywistych względów będą miały niewiele cech wspólnych z introwertykami. Zazwyczaj takie osoby nie mogą ustać w miejscu, ciągle chcą czerpać przyjemność z chwili i będą dążyły do jak największej intensywności przeżyć. Czasami mogą także mówić bardzo szybko, głośno i długo. 

Czytaj także:  Każdy z nas jest inny. Poznaj 6 typów osób wysoko wrażliwych

 

Kochasz czytać?
Czekamy na Ciebie!

Dołącz do grupy na FB
 

Uroda Życia - czytaj dla przyjemności

Czekamy na Ciebie na FB
 

Ludzie, psychologia,
pasja - inspirujemy!

Obserwuj nas na IG
Pixabay.com/zdjęcie ilustracyjne

Introwertyk w związku potrzebuje specjalnej taryfy! Zobacz, jak kochają introwertycy?

Czy introwertycy boją się miłości? Niekoniecznie. Dla ukochanej osoby opuszczą swoją strefę komfortu, ale wciąż będą potrzebowali spokoju.
Sylwia Arlak
24.08.2020

Introwertyk to trudny orzech do zgryzienia, w przeciwieństwie do ekstrawertyków i ambivertów, introwertycy nie dzielą się swoimi uczuciami ze wszystkim wokół. Czy w takim razie introwertyk i ekstrawertyk mogą stworzyć szczęśliwy związek? Na pewno nie raz słyszałaś, że przeciwieństwa się przyciągają. I w dużej mierze to prawda. Czasami różnice mogą jednak działać na niekorzyść relacji. Kochanie introwertyka nie jest łatwe dla ekstrawertyka (i na odwrót), para musi więc nauczyć się dawać sobie przestrzeń. Kluczem jest też wzajemne słuchanie swoich potrzeb i komunikacja z partnerem, szczególnie gdy oboje patrzycie na związek w zupełnie inny sposób.  Czytaj też:  Chcesz się odkochać? Jest lepsze wyjście… Częstym źródłem kłopotów w związku ekstrawertyczki z introwertykiem jest to, że ona nie jest w stanie dostrzec miłością, jaką on do niej czuje. Introwertyk nie będzie powtarzał zbyt często: „Kocham cię”, opowiadał o tęsknocie ani bólu rozstania. Będzie robił za to inne rzeczy. Zobacz, co musisz wiedzieć o introwertykach, którzy wchodzą w poważny związek: Opuszczają swoją strefę komfortu Introwertycy lubią swoją przestrzeń i czują się komfortowo, przebywając w ciszy. Nie potrzebują rozmów, muzyki i dźwięku telewizora działającego w tle, żeby wypełnić przestrzeń. Introwertycy, którzy zakochują się w ekstrawertykach, są w stanie wyjść ze swojej strefy komfortu, ale nie jest to dla nich łatwe. Dla ukochanej osoby  dadzą się wciągnąć rozmowę, a nawet zgodzą się wyjść na spotkanie ze znajomymi albo na randkę do restauracji. Wciąż jednak będą potrzebowali czasu tylko dla siebie, odrobinę spokoju, dzięki której naładują baterie. Zakochani introwertycy szukają kogoś, z kim mogliby pomilczeć. Chcieliby...

Czytaj dalej
kobieta w fotelu w domu
Adobe Stock

Ekstrawertyk to urodzony przywódca, ale też łatwiej go zmanipulować niż introwertyka

Introwertyk ceni swoją samotnię, ale to wcale nie znaczy, że nie lubi ludzi. Po prostu jego życie towarzyskie polega na czymś innym niż płytkie pogawędki – woli spotkania w cztery oczy, spokojną, pogłębioną rozmowę. I ciszę.
Aleksandra Nowakowska
11.05.2020

Introwertycy są często określani jako nieśmiali, ale utożsamianie introwertyzmu z nieśmiałością może być błędem. Pierwsze oznacza, że samotność często bywa świadomym wyborem i jest komfortowa, bycie nieśmiałym natomiast oznacza skazywanie się na niechciane odosobnienie z powodu lęku przed przebywaniem z ludźmi. Wielu introwertyków na równi z samotnością lubi towarzystwo, pytanie tylko: – jakich ludzi oraz w jakim wymiarze czasowym. Chodzi tu też o jakość relacji oraz tematy rozmów. Introwertyk: czy warto wyjść z domu? Typowy introwertyk będzie ukrywał się w dziale mrożonek w supermarkecie, kiedy na horyzoncie ujrzy kolegę z klasy, z którym od lat nie miał kontaktu. Introwertycy czują lęk przed powierzchownymi pogawędkami, ponieważ w ich odczuciu nie mają one sensu i są fałszywe. Podczas small talku czują barierę między ludźmi, która dla ekstrawertyków nie istnieje. Preferują poważniejsze rozmowy, często nawet filozoficznej natury. Pomiędzy sklepowymi półkami, na ulicznym chodniku czy na imprezie nie ma do tego warunków. Tak zwane „gadanie o niczym” wyczerpuje ich, frustruje i nudzi. W przeciwieństwie do ekstrawertyków, którzy ze spontanicznych, przypadkowych spotkań i rozmów czerpią energię, introwertycy – ją tracą. Po przypadkowej pogawędce z dawno niewidzianą koleżanką z podstawówki marzą tylko o tym, żeby wrócić do domu, żeby w ciszy i samotności odzyskać chęć do życia. Kontakt z własnymi emocjami, chwila spokoju pozwala im na nowo poczuć się grunt pod nogami. W samotności odzyskują poczucie kontroli, ładują akumulatory życiowej energii. Żeby na nowo opuścić swoją ukochaną domową samotnię, potrzebują czasu do namysłu. Spontaniczne wyjścia na imprezy to dla nich zbyt duży stres. Potrzebują zastanowić się,...

Czytaj dalej
kobieta na łące
Adobe Stock

Wysoka wrażliwość to przekleństwo czy może jednak dar? 

Brytyjski poeta David Jones napisał, że mocne odczuwanie jest błogosławieństwem i przekleństwem. Ponadprzeciętna wrażliwość to słabość czy moc?
Aleksandra Nowakowska
28.05.2020

Zbyt jasne światło, zbyt szorstka tkanina, zbyt intensywny zapach sprawiają ci dyskomfort? Trudno ci wytrzymać w hałasie? Paraliżuje cię presja czasu i nadmiar zajęć? Często potrzebujesz samotności i spokoju, żeby zregenerować siły? Czujesz onieśmielenie, gdy jesteś w grupie? Od razu wyczuwasz nastrój, jaki panuje wśród ludzi? Kojąco działa na ciebie przebywanie na łonie natury a destabilizująco wśród ludzi, których nie znasz? Galerie handlowe momentalnie wysysają z ciebie energię? Często słyszysz: „Nie przejmuj się tak bardzo”?  Unikasz smutnych i brutalnych filmów? Bywa, że płaczesz lub śmiejesz się bez wyraźnego powodu? Masz zmienne nastroje, które samą ciebie zaskakują? Nie zawsze potrafisz się skoncentrować? Czym jest wysoka wrażliwość? Jeśli twoja odpowiedź na większość z tych pytań brzmi: „tak”, najprawdopodobniej jesteś osobą o wysokiej wrażliwości (ang. HSP – Highly Sensitive Person). Należysz do około 20 proc. ludzi, których układ nerwowy jest subtelniejszy, dlatego bardziej reaguje na bodźce zewnętrzne. Możesz czuć, że nie pasujesz do wielu norm, które powszechnie obowiązują i zdecydowana większość społeczeństwa nie ma z nimi takiego problemu jak ty. Jak oni żyją, zastanawiasz się, jak sobie dają radę? Może być ci trudno żyć w dzisiejszym przebodźcowanym świecie, w którym funkcjonowanie bez wyśrubowanej umiejętności multitaskingu nie zapewnia sukcesu. Nie dla ciebie nocny clubbing, za to wsłuchiwanie się w śpiew ptaków o świcie. Lubisz zapadać się w swój wewnętrzny bogaty świat, który zdaje się zdecydowanie bardziej interesujący i bezpieczny, niż ten zewnętrzny – hałaśliwy, nieuporządkowany, bezwzględny. Elaine E. Aron, psychoterapeutka i autorka książki „Wysoko...

Czytaj dalej