Narcyz: najpierw trudno go rozpoznać, potem trudno się od niego uwolnić
Unsplash.com

Narcyz: najpierw trudno go rozpoznać, potem trudno się od niego uwolnić

Związek z narcyzem jest jak jedzenie ciasta czekoladowego. Choć na początku trudno nam się oprzeć, po pewnym czasie zaczyna nas boleć brzuch i myślimy: „Nigdy więcej!”.
Karolina Morelowska-Siluk
05.01.2021

Amerykański psycholog społeczny Keith W. Campbell podczas badań dotyczących narcyzmu stworzył coś, co nazwał „modelem ciasta czekoladowego”. Porównał w nim związek z narcyzem do… jedzenia ciasta czekoladowego właśnie. Na początku znajomość z narcystycznym partnerem jest wspaniała i ekscytująca – zdecydowanie barwniejsza, niż początki związków z „normalnymi” partnerami. Bo narcyz robi genialne pierwsze wrażenie. Ale to jedna strona medalu.

Odetchnij, pokochaj, usłysz siebie. Życzenia na święta i 2021 rok od „Urody Życia”

Z narcyzem jak z ciastem czekoladowym

Zwykle jest zabawny, elokwentny, obsypuje komplementami i niemal od pierwszej chwili zapewnia, że trafił właśnie na swój wymarzony ideał. Druga strona jest oczarowana, udziela jej się „magia”, o której zapewnia narcyz. Jednak z czasem partner narcystyczny „ujawnia się”. Jest kontrolujący, nieuczciwy i niezainteresowany dobrem „ukochanej” osoby. Podobnie jak po zjedzeniu czekoladowego ciasta, tak w kontakcie z osobą narcystyczną za chwilę ogromnej przyjemności partnerowi narcyza przychodzi zapłacić równie dużą „niestrawnością” i rozczarowaniem.

Czytaj też: Związek z narcyzem jest jak tango: namiętny, ale wyczerpuje siły

Narcyz nie ma potrzeby afiliacji i bliskości – chce być podziwiany, ale nie dąży do  intymności. Niestety „ciasto czekoladowe” jest bardzo kuszące. Z badania przeprowadzonego przez austriackiego psychologa klinicznego Emanuela Jauka wynika, że większość z nas postrzega narcyzów jako zdecydowanie atrakcyjniejszych od reszty ludzi. W eksperymencie psychologa wzięło udział 90 osób, które były na 700 randkach. Uczestnicy po tych spotkaniach deklarowali, z kim chcieliby stworzyć relacje krótkoterminowe, a także z kim chcieliby budować trwałe związki. Ludzie z osobowością narcystyczną wygrywali w obu przypadkach…

Związek z narcyzem

Silna koncentracja na sobie sprawia, że narcyz doskonale zna swoje atuty i potrafi się genialnie „sprzedać”. Jest świetnymi uwodzicielem. Wie, co robić, by się w nim w mig zakochać. Przewagę daje mu także pewność siebie, która nawet jeśli nie idzie w parze z atrakcyjnością fizyczną, i tak robi z niego obiekt pożądania.

Czytaj też: Narcyz jest mistrzem uwodzenia, ale związek z nim to emocjonalna pułapka

Podczas pierwszych spotkań narcyzowi  pomaga także jego ekstrawertyczna osobowość. Jego „ofiara” nie ma szans! To wszystko wystarcza bowiem, żeby zakochać się w narcyzie i wejść w relację, która z czasem nie przyniesie nam niczego dobrego. Dość szybko u jego boku poczujemy się w najlepszym wypadku niezauważane i nieważne, a w gorszym staniemy się ofiarami przemocy emocjonalnej.

Osoby narcystyczne w kontaktach z innymi szybko stają się lekceważące, nieprzyjemne, roszczeniowe i napastliwe. Jeśli nie zgadzasz się z narcyzem, on bardzo szybko wpada w złość, a raczej w agresywną wściekłość. Każde twoje „nie” traktuje jak atak – więc odpowiada atakiem, zwykle większym. Typowy narcyz nawet na najmniejszą krytykę reaguje nadmiarowo i z reguły natychmiast pragnie zemsty. W ten sposób chce ukoić swoje poczucie wewnętrznego chaosu. W konfliktach wchodzi w rolę zranionej ofiary, co może dezorientować i irytować, ale też równie dobrze wzbudzać współczucie i sympatię.

Jesteś w związku z narcyzem? Uciekaj!

Na dłuższą metę związek z osobą narcystyczną staje się potwornie frustrujący, a w końcu może stać się groźny dla naszego zdrowia psychicznego. Narcyz potrafi niszczyć, podważając nasze poczucie własnej wartości, odbierając jednocześnie poczucie bezpieczeństwa. Często zaczyna także zaprzeczać naszej inteligencji i umniejszać osiągnięcia, nieustannie wzbudza poczucie winy i przekonanie, że nie zasługujemy na nic lepszego. Tracimy zaufanie do siebie samej, zaczynamy myśleć o sobie negatywnie. Dlatego z takiego związku bardzo ciężko się wydostać.

 

Kochasz czytać?
Czekamy na Ciebie!

Dołącz do grupy na FB
 

Uroda Życia - czytaj dla przyjemności

Czekamy na Ciebie na FB
 

Ludzie, psychologia,
pasja - inspirujemy!

Obserwuj nas na IG
Stalking. Typy stalkerów
Unsplash.com

Stalking, czyli chora miłość. Typy stalkerów – zobacz, czy powinnaś się bać

Stalking to zjawisko, które coraz częściej pojawia się we współczesnym świecie. Ofiarą stalkera może paść każdy z nas. Kiedy powinna nam się zapalić lampka ostrzegawcza?
Karolina Morelowska-Siluk
04.01.2021

Nieustanne SMS-y, prezenty przysyłane do domu czy pracy, wystawanie pod oknem, niespodziewane pojawianie się w miejscu, w którym jest obiekt zainteresowania – czy to jeszcze można nazwać zabieganiem o czyjeś względy, czy to już stalking? Czytaj też: Mobbing w pracy może cię zniszczyć psychicznie: zobacz, jak go rozpoznać Co to jest stalking? „Stalking jest to powtarzające się uporczywe nękanie poprzez rozmaite formy naruszenia wolności osobistej i prywatności drugiej osoby, wywołujące u prześladowanego niepokój, skrępowanie, dyskomfort fizyczny i psychiczny, szereg dolegliwości zdrowotnych – fizycznych i psychicznych, trudności w kontaktach interpersonalnych i uzasadnione obawy o własne bezpieczeństwo. Stalking stanowią: natrętne fizyczne lub wirtualne kontaktowanie się osobą, która sobie tego kontaktu nie życzy, komunikowanie się z nią wbrew jej woli poprzez uporczywe nękanie telefonami, zadręczanie wiadomościami SMS lub e-mail, obserwowanie, podglądanie, śledzenie, nachodzenie miejscu zamieszkania lub w pracy, uciążliwe i niemile widziane wręczane bądź wysyłane podarunki lub kwiaty, groźby, zachowania agresywne, niszczenie mienia i rozmaite formy działania na szkodę osoby, która w tym kontekście staje się ofiarą”, pisze psycholożka Justyna Skarżyńska-Sernaglia. Skarżyńska-Sernaglia podaje, że 75 proc. stalkerów to mężczyźni poniżej 40 roku życia. W 88 proc. przypadków stalkingu istniała relacja znajomości między ofiarą a napastnikiem, z czego w 58 proc. stalkerem był partner lub partnerka. Czytaj także: „Twój mąż może być twoim największym wrogiem. I sama na to się godzisz” – mówią Katarzyna Miller i Suzan Giżyńska Rzeczywiście, w większości przypadków stalking jest toksyczną pochodną nieudanej relacji. Partner, który nie jest w...

Czytaj dalej
Pexels.com

Związek z narcyzem zostawia rany – zobacz, co to zespół stresu ponarcystycznego

Broń się albo uciekaj. Szkodliwe działania narcyza mogą odbijać się na naszym zdrowiu jeszcze długo po zakończonej relacji.
Sylwia Arlak
01.10.2020

Życie z narcyzem łatwo może przerodzić się w codzienny koszmar. Kontroluje ofiarę, wmawia jej, że to ona jest winna, że do niczego się nie nadaje i że ma tylko jego. Zrobi wszystko, żeby osiągnąć swój cel. Nic dziwnego, że tak często znajomość z nim kończy się PNSD (Post Narcissist Stress Disorder), czyli zespołem stresu ponarcystycznego. Co to jest zespół stresu narcystycznego? Związek z osobą narcystyczną nie jest obojętny dla psychiki drugiej osoby. O PNSD mówimy, gdy już po rozstaniu, czujesz się bezradna, masz napady złości, lęku, a nawet możesz cierpieć na depresję. Obolała po związku z narcyzem kobieta ma duże problemy z poczuciem własnej wartości, przez co może unikać innych ludzi, może mieć problemy z zasypianiem. Staje się nieufna i może mieć duże problemy ze znalezieniem nowego partnera. Po zakończeniu związku może być jej bardzo trudno wrócić do normalnego życia. Kiedy poczuje na ulicy zapach perfum byłego partnera, albo usłyszy w radio jego ulubioną piosenkę, może natychmiast wrócić do trudnych wspomnień. Przez długi czas może nie być w stanie myśleć o niczym innym. Może też podświadomie unikać miejsc, ludzi i rzeczy związanych z narcyzem, a nawet emocji. I wreszcie — może czuć się winny, że jego związek się skończył. Podobny stres odczuwają np. ofiary wypadków bądź innych traumatycznych wydarzeń. Czytaj też:  Związek z narcyzem jest jak tango: namiętny, ale wyczerpuje siły Czy da się żyć z narcyzem? Jeśli nie potrafisz opuścić narcyza, naucz się z nim żyć. Przede wszystkim poczytaj o jego zachowaniach i mechanizmach działania. Dowiedz się więcej o cyklu przemocy narcystycznej, który obejmuje cztery fazy: poczucie zagrożenia, znęcanie się nad innymi, stawanie się ofiarą i poczucie wzmocnienia. Tylko w ten sposób zyskasz spokój. Będziesz...

Czytaj dalej
Pexels

Jak rozpoznać toksycznych ludzi? 3 typy, przed którymi trzeba umieć się bronić

Do najpopularniejszych typów toksycznych ludzi należą narcyz, psychopata i makiawelista. Uważaj na tę złowrogą mroczną triadę.
Sylwia Arlak
28.12.2020

Pomyśl o mrocznej triadzie: narcyzmie, psychopatii i makiawelizmie, jak o Trójkącie Bermudzkim. Zbliżanie się do niego jest niebezpieczne! Cechy wszystkich trzech typów osobowości często nakładają się na siebie i tworzą profile, które są szkodliwe i toksyczne, szczególnie dla tych, którzy znajdują się najbliżej. Zwłaszcza jeśli chodzi o relacje intymne, w których tracimy czujność. Czytaj także: 7 różnic pomiędzy zdrowym a toksycznym związkiem. Jaki jest twój? Typy toksycznych ludzi Narcyzm charakteryzuje się dążeniem do zaspokojenia ego, próżności, poczucia wyższości, wielkości i dominacji. Makiawelizm cechuje manipulacja. To wyrachowana, dwulicowa i amoralna osobowość skupiona na własnym interesie i osobistych korzyściach. Psychopatię wyróżnia bezduszność, impulsywność oraz trwałe aspołeczne, brawurowe zachowania. Jak podaje serwis Psychology Today, kilka lat temu badacze przeanalizowali różnice pomiędzy tymi trzema osobowościami. W różnym stopniu wszystkie zachowują się agresywnie, kierując się własnym interesem, brak im empatii i nie miewają wyrzutów sumienia. Potrafią manipulować, wykorzystywać i oszukiwać innych, chociaż ich motywacje i taktyki są różne. Łamią normy społeczne i wartości moralne, Kłamią i zwodzą. Brakuje im pokory. Działają na własną korzyść i nigdy nie liczą się z kosztami. Emanują pewnością siebie. I są… niezwykle urokliwi. Uważa się, że u podstaw ich osobowości, w pewnym stopniu leżą czynniki genetyczne. Toksyczny narcyz Narcyzi uważają, że wszystko robią najlepiej. Źle znoszą krytykę  i przesadnie reagują na niepowodzenia, nigdy też nie przyznają się do błędu. Fantazjują na temat własnego piękna, marzą  o sukcesie. Brak im empatii. Wymagają komplementów, przechwalają się, a...

Czytaj dalej
Współzależność w związku
Unsplash.com

Współzależność w związku. 10 sygnałów świadczących o tym, że tkwisz w toksycznej relacji

Współzależność w związku niewiele ma wspólnego z miłością jak z filmu i poczuciem, że nie umiemy bez siebie żyć. To niezdrowa relacja, w której jedna ze stron daje z siebie wszystko, tracąc przy tym tożsamość i zapominając o własnych potrzebach. Oto 10 sygnałów, przy których powinna ci się zapalić czerwona lampka.
Hanna Szczesiak
12.11.2020

Zdrowy związek powinien się opierać na zaufaniu, wzajemnym szacunku, respektowaniu swoich granic i dostrzeganiu potrzeb. Zdarza się jednak, że relacja jest nierówna: jedna ze stron tak bardzo się w nią angażuje, że zaczyna być od niej całkowicie zależna. Swoją wartość buduje nie na podstawie tego, jakim jest człowiekiem, ale tego, co robi w imię miłości i jak jest postrzegana przez partnera lub partnerkę. Osoba współzależna czuje się niekompletna, musi czuć się potrzebna. Tak bardzo skupia się na uszczęśliwianiu innych – sama czerpiąc z tego radość i satysfakcję – że kompletnie zapomina o swoich potrzebach. Gdy zrobi coś z myślą o sobie, ma poczucie winy. Jakie inne cechy przejawiają osoby współzależne? Czytaj także: Mężczyzna z przeszłością. Jak zbudować relację z kimś, kto właśnie się rozwiódł? 10 sygnałów, że jesteś osobą współzależną Boisz się bycia odrzuconą. Przejmujesz się tym, co inni robią, myślą lub czują. Chcesz ulżyć im w cierpieniu, pomóc im rozwiązać ich problemy. Boisz się, że jeśli nie zareagujesz, stanie się coś złego. Rezygnujesz z siebie i własnych potrzeb, by uszczęśliwić drugą osobę. Zamiast spotkać się z przyjaciółką, zostajesz w domu. Choć marzysz o urlopie na łonie natury, z dala od cywilizacji, jedziesz do jednej z europejskich stolic, by poczuć wielkomiejski klimat – ponieważ o tym marzy twój partner lub partnerka. Rezygnujesz z zakupu rzeczy, na którą od dawna odkładasz, bo wiesz, że druga połówka nie pochwala takich wydatków. Przykłady można mnożyć. Odczuwasz radość tylko wtedy, gdy twoi bliscy są szczęśliwi. Za wszelką cenę starasz się unikać konfliktów w związku . Nie chcesz doprowadzić partnera lub partnerki do złości, więc tłumisz negatywne emocje, a problemy zamiatasz...

Czytaj dalej