Hemofobia – lęk przed widokiem krwi
Fotolia

Hemofobia – lęk przed widokiem krwi

Lęk związany z krwią – jej widokiem i pobieraniem
Joanna Marczak
28.01.2013

Hemofobia to lęk przed widokiem, pobieraniem i badaniem krwi oraz wszystkim, co ma z nią związek. Fobia ta ma podłoże psychiczne i często wywołuje ją uraz, który pojawił się w dzieciństwie lub w życiu dorosłym. Dużą rolę odgrywa tutaj również genetyka.

Hemofobia – co to takiego?

Strach przed widokiem krwi jest bardzo trudno pokonać. W przypadku nadmiernego lęku mogą wystąpić omdlenia wazowagalne (zespół naurokardiogenny wywołujący odruchowe zwolnienie rytmu serca oraz spadek ciśnienia). Konsekwencją nadmiernego lęku są:

  • zawroty głowy,
  • nudności,
  • zaburzenia wzroku i słuchu,
  • nadmierna potliwość.

Hemofobia – sposoby leczenia

W przypadku leczenia hemofobii jedynym wyjściem jest wizyta u psychoterapeuty lub innego specjalisty. Najlepszą metodą jest systematyczna desensytyzacja (terapia psychologiczna), która polega na odwrażliwianiu na bodźce stresujące. Koncentruje się ona również na oswojeniu pacjenta z jego lękiem.

Czasami w leczeniu hemofobii stosowana jest hipnoza oraz programy komputerowe, pomagające w oswojeniu się z chorobą.

Dla osób, które nie są gotowe, aby poddać się terapii lub hipnozie, bardzo pomocne jest również wsparcie ze strony rodziny.

Przykładem takiej sytuacji może być zaplanowane pobieranie krwi. Warto iść do gabinetu z najbliższą osobą, która będzie dla nas wsparciem.

Jak rozpoznać fobię?

Fobie są to zaburzenia nerwicowe, których podstawowym objawem jest lęk przed osobami, zjawiskami, przedmiotami. Lęk utrudnia normalne funkcjonowanie w społeczeństwie.

Fobie wywoływane są przez konkretne sytuacje, zjawiska, osoby, które odcisnęły piętno na naszej przeszłości.

Osoba cierpiąca na daną fobię odczuwa niepokój wiążący się z konkretną osobą, sytuacją lub rzeczą mimo tego, że jest świadoma irracjonalności swojego lęku. Chęć ukrycia fobii i obawa przed jej odkryciem przez innych ludzi może wywołać atak paniki.

Fobie wiążą się również z objawami psychosomatycznymi, np.:

  • przyspieszoną akcją serca,
  • suchością w ustach,
  • szczękościskiem,
  • nadmierną potliwością,
  • zawrotami głowy,
  • utratą kontroli nad własnym zachowaniem.

Z objawami fobii związany jest również lęk foniczny, który może wywołać:

  • stan przedzawałowy,
  • zatrzymanie akcji serca,
  • drętwienie kończyn górnych i dolnych,
  • spadek lub wzrost ciśnienia,
  • bezdech,
  • duszności,
  • zaburzenia mowy,
  • ucisk w klatce piersiowej,
  • głowie, nosie i brzuchu,
  • omdlenia,
  • arytmię serca.

Klasyfikacja fobii

Fobie można podzielić na specyficzne i sytuacyjne.

Fobie specyficzne charakteryzuje lęk przed zwierzętami, obiektami, sytuacjami społecznymi (np. lęk przed przebywaniem z innymi ludźmi w windzie), zranieniem i krwią, chorobami i śmiercią.

Fobie sytuacyjne związane są natomiast z lękiem przed wykonywaniem jakiejś zawstydzającej czynności w obecności innych ludzi oraz nieumiejętność jej kontrolowania (np. oddawanie moczu, kału).

Fobie są całkowicie uleczalne, ale tylko w procesie psychoterapeutycznym. Długość takiego procesu zależy od stopnia zaawansowania fobii oraz od czasu jej trwania.

Można również zwalczyć fobie metodą farmakologiczną, jednak najlepiej sprawdza się połączenie obydwu tych form leczenia. Jedna forma leczenia może być skuteczniejsza od drugiej – zależy to od pacjenta i przyczyn jego lęków 

 

Kochasz czytać?
Czekamy na Ciebie!

Dołącz do grupy na FB
 

Uroda Życia - czytaj dla przyjemności

Czekamy na Ciebie na FB
 

Ludzie, psychologia,
pasja - inspirujemy!

Obserwuj nas na IG
chayantorn, Adobestock

Antropofobia, czyli lęk przed kontaktami z ludźmi

To zaburzenie może objawiać się niepokojem i drżeniem rąk
Urszula Wilczkowska
18.03.2013

Antropofobia to zaburzenie charakteryzujące się strachem przed innymi ludźmi. Antropofobik na możliwość kontaktu z innymi osobami reaguje czerwienieniem się, drżeniem rąk oraz niepokojem i nudnościami. Jak leczy się antropofobię? Która forma terapii jest najskuteczniejsza? Czym jest antropofobia? Antropofobia to zaburzenie charakteryzujące się lękiem przed innymi ludźmi. Osoba cierpiąca na antropofobię odczuwa wszechogarniający i ciągły lęk przed spotkaniami towarzyskimi i zawodowymi, m.in. przed: rozmawianiem z innymi, publicznymi wystąpieniami, uczestnictwem w przyjęciach i imprezach, chodzeniem na randki. Antropofobikowi wystarczy nawet przejście obok drugiej osoby, aby poczuć lęk. Taka osoba, gdy poczuje na sobie wzrok innego człowieka, może nawet zemdleć .   Lęk przed innymi osobami nie jest wywołany realnym zagrożeniem i osoba chora zdaje sobie sprawę, ale nie jest w stanie nad tym zapanować. Fobia społeczna często mylona jest z nadmierną nieśmiałością . Osoba cierpiąca na fobię społeczną odczuwa lęk przed sytuacjami społecznymi. Czym jest fobia społeczna? Fobia społeczna jest uznawana za chorobę cywilizacyjną. Występuje między 17. a 30. rokiem życia, zarówno u kobiet jak i mężczyzn. Przyczynami tego zaburzenia są czynniki genetyczne, psychologiczne, społeczno-kulturowe oraz neurobiologiczne. Do objawów natomiast należą: czerwienienie się, drżenie rąk i mięśni, duszności, przyspieszone bicie serca oraz nadmierna potliwość. Fobia ta może prowadzić do izolacji społecznej. Charakterystyczne objawy antropofobii Osoby z antropofobią odczuwają niepokój, nudności i ciągłą potrzebę korzystania z toalety . Objawy tej fobii, które możemy zauważyć, to: czerwienie się i drżenie rąk. Zachowania takie mogą się nasilać aż do pojawienia się lęku panicznego . Antropofobik może...

Czytaj dalej