Głęboka depresja, czyli depresja duża – objawy, przyczyny, leczenie
Adobe Stock

Głęboka depresja, czyli depresja duża – objawy, przyczyny, leczenie

Depresja duża to bardzo poważna choroba psychiczna. By wyzdrowieć, pacjent cierpiący na głęboką depresję musi poddać się leczeniu.
Kamila Geodecka
24.03.2021

Depresja głęboka, nazywana przez psychiatrów najczęściej depresją dużą, to najcięższy rodzaj depresji. Ze względu na trudność w klasyfikacji form i rodzajów depresji w czasopismach naukowych, na stronach internetowych przychodni czy nawet w gabinecie lekarskim można spotkać się z różnymi nazwami na tę najbardziej wyniszczającą formę depresji.

Już na początku warto zaznaczyć, że depresja duża to coś więcej niż obniżony nastrój, „zły dzień” lub przejściowy smutek. Objawy dużej depresji są definiowane jako trwające co najmniej dwa tygodnie – ale najczęściej osoby chore cierpią miesiącami, a nawet latami.

Czytaj także: Kryzys emocjonalny to nie wyrok. Żeby go pokonać, musimy przejść przez kilka faz

Książę Karol nawet po rozwodzie chciał mieć ostatnie zdanie

Głęboka depresja – objawy

W przypadku dużej depresji najbardziej widocznym objawem jest silny i utrzymujący się niski nastrój, głęboki smutek lub poczucie rozpaczy, które utrzymuje się przez cały dzień. Obniżony nastrój może czasami objawiać się również drażliwością. Bardzo często osoby cierpiące na głęboką depresję nie są w stanie czerpać przyjemności z czynności, które zazwyczaj dają im dużo radości, do tego mają problemy z koncentracją, nie mają energii i czują się ciągle zmęczone.

Dla osób w głębokiej depresji nawet niewielkie problemy mogą wydawać się niemożliwe do pokonania. Osoby chore na depresję dużą mogą wydawać się spowolnione lub pobudzone i niespokojne. Często zauważa się u nich także wzrost lub spadek wagi ciała, nadmierny apetyt lub jego zanik.

Szczególnie bolesnym objawem tej choroby jest ciągłe poczucie winy i brak sensu. Osoba w głębokiej depresji może czuć się winna z powodu określonego doświadczenia życiowego lub może odczuwać ogólne poczucie winy niezwiązane z konkretną sytuacją. Jeśli ból i samokrytyka staną się wystarczająco duże, mogą prowadzić do poczucia beznadziei, zachowań autodestrukcyjnych lub myśli samobójczych. W przypadku dużej depresji niewielu pacjentów decyduje się na odebranie sobie życia, co jest związane z brakiem energii do planowania oraz działania.

Czytaj także: Dystymia, czyli przewlekła depresja – czym jest i jak ją leczyć?

Przyczyny depresji dużej

Przyczyn depresji dużej może być wiele. Pierwsza z nich może mieć charakter biologiczny. Naukowcy zaobserwowali, że u osób cierpiących na depresję występują problemy związane z pracą neuroprzekaźników – przede wszystkim serotoniny. Częstą przyczyną biologiczną może również być brak równowagi gospodarki hormonalnej.

„W niektórych przypadkach zmiany w neuroprzekaźnikach i hormonach mogą bezpośrednio prowadzić do uczucia rozpaczy i anhedonii. W innych przypadkach zmiany biochemiczne tworzą stan fizjologiczny – tak jak w przypadku niedoczynności tarczycy – który uniemożliwia ludziom osiągnięcie ich celów” – pisał psycholog doktor John G. Cottone.

Duża depresja może mieć także swoje podłoże psychologiczne, wśród których wymienia się: błędne mechanizmy radzenia sobie z problemami, utrwalone sposoby reakcji na porażkę i ból psychiczny, strach przed odrzuceniem, zniekształcenia myślowe, ruminowanie (nadmierne rozmyślanie), stawianie sobie zbyt wygórowanych celów, obniżona samoocena i brak poczucia własnej wartości. Przyczyn psychologicznych powstawania dużej depresji jest wiele.

Najczęściej przyczyna powstawania depresji dużej jest mieszana, to znaczy obejmuje zarówno czynniki psychologiczne, jak i biologiczne.

Jak leczyć głęboką depresję?

Leczenie depresji dużej najczęściej wymaga podejścia dwutorowego: zastosowania psychoterapii i leków. Selektywne inhibitory wychwytu zwrotnego serotoniny (SSRI) są zwykle przepisywane jako pierwsze. Warto pamiętać, że potrzeba od dwóch do sześciu tygodni przyjmowania jakiegokolwiek leku przeciwdepresyjnego, aby zobaczyć poprawę. Znalezienie leku, który działa najlepiej, może wymagać kilku prób. Rodzaj psychoterapii zazwyczaj dobierany jest indywidualnie dla każdego pacjenta. W zdecydowanej większości będzie to jednak psychoterapia poznawczo-behawioralna lub psychoterapia psychodynamiczna.

 

Kochasz czytać?
Czekamy na Ciebie!

Dołącz do grupy na FB
 

Uroda Życia - czytaj dla przyjemności

Czekamy na Ciebie na FB
 

Ludzie, psychologia,
pasja - inspirujemy!

Obserwuj nas na IG
depresja

7 głównych typów depresji – to z nimi lekarze spotykają się najczęściej

Depresja kojarzy nam się z obniżonym nastrojem, poczuciem pustki oraz brakiem sił psychicznych. Rzadko jednak myślimy o tym, jakie są konkretne rodzaje depresji.
Kamila Geodecka
23.11.2020

Depresja już oficjalnie została zaliczona do jednej z chorób cywilizacyjnych. Chociaż świadomość na jej temat wzrasta, wciąż wydaje się, że wiemy o niej za mało. Przez to nie zawsze potrafimy pomóc bliskiej nam osobie, która choruje na depresję. O czym między innymi warto wiedzieć? O tym, że mamy kilka rodzajów depresji, które mogą charakteryzować się różnymi objawami i pojawiać się w różnych okresach. Objawy mogą trwać dłużej lub krócej, a także mogą charakteryzować się  różnym nasileniem. Każdy z typów depresji wymaga innego planu działania ustalonego przez lekarza i psychoterapeutę. Depresja duża Czasami możemy usłyszeć o depresji klinicznej, którą lekarze nazywają ciężkimi zaburzeniami depresyjnymi, depresją endogenną lub dużą depresją. Zazwyczaj podstawą tego schorzenia są zmiany organiczne, czyli m.in. zaburzenia hormonalne, niedobór serotoniny czy zmiany neurologiczne. Pacjenci z dużą depresją mają obniżony nastój, brak chęci do życia, odczuwają przygnębienie oraz permanentny smutek. Często zauważalne jest także zobojętnienie na kontakty społeczne. Niestety w tym rodzaju depresji pojawiają się także myśli i próby samobójcze. W przypadku depresji endogennej konieczne jest rozpoczęcie farmakoterapii, którą najlepiej wspierać psychoterapią. Depresja sezonowa Depresja sezonowa pojawia się cyklicznie, zazwyczaj w okresie jesienno-zimowym. Jest to reakcja organizmu na niedobór światła słonecznego. Najczęściej objawia się obniżonym nastrojem, poczuciem melancholii, spadkiem energii oraz dużą sennością. Niekiedy może pojawić się także przyrost masy ciała. Chociaż depresja sezonowa może sama minąć wraz z nadejściem wiosny, jej objawów nie można bagatelizować. Dla własnego komfortu warto...

Czytaj dalej
JESIENNA CHANDRA: SEZONOWA DEPRESJA TO SYGNAŁ OSTRZEGAWCZY!
Adobe Stock

Jesienna chandra: sezonowa depresja to sygnał ostrzegawczy

Dla jednych złota polska jesień to najpiękniejszy czas w roku, ale dla innych oznacza spadek formy, przygnębienie i ogólny brak energii. Jesienna chandra może okazać się depresją sezonową. Jak odróżnić te dwa stany i kiedy warto udać się do specjalisty?
Karolina Morelowska-Siluk
29.10.2020

Są wśród nas takie osoby, które uwielbiają jesień, jej kolory i melancholię, którą wręcz „czuć” w powietrzu. Ale to zdecydowana mniejszość. Większość z nas cierpi. Tęsknimy za ciepłem lata, ale przede wszystkim za światłem! Dni są coraz krótsze, za oknem w mig robi się ciemno. Pogoda nie rozpieszcza. A nas częściej niż podczas innych pór roku boli głowa, przeziębiamy się, chorujemy, czujemy zmęczenie, mamy problem, by się skoncentrować. Na zrobienie tego samego, co latem zajmowało nam godzinę, teraz potrzebujemy kilku.  Po powrocie z pracy najchętniej schowalibyśmy się pod koc i… nie wychodzili spod niego aż do wiosny! To jesienna chandra. Jesienna chandra to efekt braku światła  Jesienna chandra jest dość powszechnym zjawiskiem, naturalnym efektem braku światła. Nasz organizm produkuje wtedy więcej melatoniny, czyli związku chemicznego, który koordynuje u ssaków pracę nadrzędnego zegara biologicznego, regulującego rytmy dobowe, między innymi snu i czuwania. Im więcej melatoniny, tym bardziej jesteśmy senni, a czasem wręcz apatyczni, przygnębieni. Mimo wszystko z jesienną chandrą większość z nas potrafi sobie poradzić. Jednak bywa tak, że to, co pierwotnie może się nią wydawać, jest czymś znacznie poważniejszym – tzn. sezonową depresją.  Przyczyny depresji sezonowej W przeciwieństwie do jesiennej chandry ten stan psychiczny zwykle wymaga interwencji lekarskiej, a z pewnością jest sygnałem ostrzegawczym.  Dokładne przyczyny depresji sezonowej nie są znane, ale za główny powód przyjmuje się wspomniany brak słońca oraz szok, jaki bywa dla niektórych zmiana rytmu – przejście z letniego, wakacyjnego funkcjonowania ponownie w reżim codziennych obowiązków. Początek „sezonu” depresji sezonowej obserwuje się na...

Czytaj dalej
depresja u psychologa
Adobe Stock

Jak się leczy depresję? Kiedy psychoterapia, a kiedy psychiatra?

Prawie 4 miliony Polaków kupiło w 2019 roku leki przeciwdepresyjne. Kiedy i komu są tak naprawdę potrzebne?
Aleksandra Nowakowska
05.05.2020

Według National Institute of Mental Health i wyników wielu badań, które przeprowadzono w ciągu ostatnich sześćdziesięciu lat, depresję kliniczną najskuteczniej leczy się krótkoterminową, ukierunkowaną na cel psychoterapią w połączeniu z nowoczesnymi lekami przeciwdepresyjnymi. Dla większości ludzi połączenie psychoterapii i farmakologii działa najlepiej. Nie zawsze i nie na każdym etapie choroby jest to jednak konieczne. W przypadku początku stanów depresyjnych albo łagodnej depresji pomaga sięgnięcie po wsparcie emocjonalne, które możemy otrzymać od psychologa albo psychoterapeuty. Obniżony nastrój bywa często naturalną konsekwencją problemów życiowych, z którymi się mierzymy, i z którymi mamy trudności. Jeśli ten stan nie przeszkadza nam funkcjonować w codziennym życiu, nie mamy jednoczesnych problemów ze snem, apetytem czy napadami paniki albo z poczuciem totalnej beznadziejności, wystarczy pomoc specjalisty od zdrowia psychicznego. Podczas konsultacji może okazać się, że potrzebna jest nam bardziej długoterminowa psychoterapia, bo objawy depresyjne kryją głębszą przyczynę naszych kłopotów i w jej toku należałoby ją odkryć, żeby poprawić jakość życia. Zmiana negatywnego myślenia W pracy z depresją, według metaanalizy badań podanej przez amerykański portal Psycho Central, sprawdzają się następujące terapie: poznawczo-behawioralną (CBT), interpersonalna i psychodynamiczna. Ale każda inna dostosowana do naszych indywidualnych potrzeb może zakończyć się sukcesem. Terapia poznawczo-behawioralna (CBT) jest najpopularniejszą i najczęściej na świecie stosowaną terapią przy depresji. Koncentruje się na zmianie negatywnych myśli i zachowań, które utrwalają stan depresyjny. Podczas sesji terapeuta pomaga zidentyfikować przekonania typu: „Jestem...

Czytaj dalej
Depresja sezonowa, a depresja chroniczna
Unsplash

Depresja sezonowa a depresja chroniczna. Sposoby na sezonowe zaburzenia nastroju

Depresja to poważna i niestety powszechna choroba, której nie wolno lekceważyć. Może dotknąć każdego z nas. Wyróżnia się również depresję związaną ściśle z porą roku i nazywa się ją depresją sezonową. Co odróżnia te dwa stany?
Karolina Morelowska-Siluk
12.11.2020

Główne psychologiczne objawy przewlekłej depresji to: obniżony nastrój, utrata zainteresowań i zdolności cieszenia się czymkolwiek, zmniejszona energia, osłabienie koncentracji i uwagi, niska samoocena i brak wiary w siebie, ciągłe poczucie winy, pesymistyczna wizja przyszłości, aż w końcu myśli albo czyny samobójcze. Do somatycznych objawów depresji zalicza się m.in.: bóle głowy, karku, brzucha, nieprawidłowe funkcjonowanie układu pokarmowego, zmniejszony apetyt, zaburzenia snu (bezsenność lub nadmierna senność), zaburzenia seksualne, zaburzenia cyklu miesiączkowego. To wszystko objawy, które utrzymują się przez długi czas, niezależnie od pory roku. Jednak psychologowie wyróżniają także depresję związaną ściśle z porą roku i nazywają ją depresją sezonową. Depresja sezonowa Sezonowe zaburzenie nastroju, czyli depresja jesienna/zimowa, spowodowane jest przede wszystkim niedoborem światła. Depresja sezonowa trwa zwykle kilka tygodni do maksymalnie kilku miesięcy, jej epizody zwykle są łagodne lub umiarkowane, rzadko ciężkie. Do dość typowych cech tej depresji należą: nadmierna senność (ze znacznym pogorszeniem jakości snu), znaczne obniżenie energii życiowej, wzmożony apetyt na węglowodany i przyrost masy ciała. Domowe sposoby na sezonowe zaburzenie nastroju Jednym ze sprawdzonych domowych sposobów na jesienną chandrę, którego działanie zostało potwierdzone klinicznie, jest zastosowanie dziurawca zwyczajnego, który można przyjmować w postaci tabletek lub herbaty ziołowej. Dziurawiec zalecany jest w leczeniu lekkiej depresji, a jego korzystne działanie jest medycznie potwierdzone. Jednak, co bardzo ważne, nie wolno łączyć kuracji dziurawcem z terapią światłem lub przyjmowaniem leków antydepresyjnych. Innym, także potwierdzonym sposobem radzenia sobie z depresją sezonową jest...

Czytaj dalej