Entomofobia – nieuzasadniony lęk przed owadami
Fotolia

Entomofobia – nieuzasadniony lęk przed owadami

Skąd w ludziach wziął się lęk przed owadami i jak go rozpoznać?
Marta Słupska
08.01.2014

Entomofobia oznacza nieuzasadnioną obawę przed owadami i innymi stawonogami. Osoba chora nie panuje wówczas nad swoim lękiem wobec – między innymi – much, karaluchów, os czy ważek.

Czym jest entomofobia?

Entomofobia jest pojęciem szerszym wobec arachnofobii (lęku przed pająkami  – chorzy często generalizują swoje obawy i do powodów swoich lęków dodają też pająki, a nawet pajęczyny) i akarofobii (lęk przed roztoczami, np. kleszczami).

Skąd wziął się lęk przed owadami?

Owady od setek lat budzą wśród wielu osób lęk. Naukowcy mają na temat przyczyn  entomofobii wiele teorii. Oto niektóre z nich.

  1. Lęk przed owadami towarzyszył człowiekowi od zawsze i zwiększał jego szanse na przeżycie, gdyż wiele owadów stanowi śmiertelne zagrożenie.
  2. Entomofobia jest przekazywana z matki na dziecko i pojawia się u malca, gdy kobieta w ciąży przestraszy się jakiegoś owada (jest to najstarsza teoria dotycząca tej fobii).
  3. Awersja w stosunku do owadów jest związana z ich morfologią i osobliwym wyglądem. Większość ludzi obrzydza wielość odnóży owadów, ich obślizgłość, niezwykłe, zwarte pancerze, nieprzewidywalność i  sposób bytowania. Niechęć do owadów u niektórych osób przekształciła się w strach – entomofobię.
  4. Strach przed owadami wiąże się z ostrzeżeniami, jakie dziecko słyszy od rodzica –na przykład przed tymi, których pojawienie się jest związane z brakiem higieny (karaluchy, prusaki).

Jak rozpoznać entomofobię?

Osoba cierpiąca na entomofobię:

  • unika kontaktu z owadami;
  • panicznie obi się owadów: nie chce nawet patrzeć na fotografie, które je przedstawiają i słuchać opowieści o nich;
  • jest przerażona, gdy słyszy owady, np. dźwięk latającej muchy lub osy wywołuje u niej panikę;
  • w przypadku jakiegokolwiek kontaktu z owadem odczuwa przyspieszone bicie serca, nadmierne pocenie się, drżenie ciała i ma krótki oddech;
  • krzyczy ze strachu na widok owadów.

Zobacz także: Tanatofobia, czyli lęk przed śmiercią

Żyjemy w świecie pełnym owadów, które towarzyszą nam na co dzień – spotykamy je nie tylko w lasach i na łąkach, ale też w miastach, a nawet we własnych mieszkaniach. Życie z entomofobią jest więc bardzo uciążliwe – chory może się natknąć na przedmiot swoich lęków w zasadzie wszędzie.

Często zdarza się więc, że osoby cierpiące na tę fobię obsesyjnie sprzątają swoje domy, często używając do tego nadmiernych ilości szkodliwych dla zdrowia insektycydów (np. środków owadobójczych), a nieraz decydują się wręcz na przeprowadzkę, byle tylko ograniczyć swój kontakt z owadami.

Jak jednak uniknąć sytuacji, gdy przez otwarte okno pokoju w pracy wpada mucha lub osa? Jaka jest szansa, że, podróżując po mieście, nie zobaczymy motyla, mrówki lub pająka? Osoby cierpiące na entomofobię żyją w ciągłym lęku i napięciu, a jedyną dla nich szansą wydaje się być terapia behawioralna.

Fotolia

fot. Fotolia

Jak pozbyć się lęku przed owadami?

Najskuteczniejszą metodą leczenia entomofobii jest terapia behawioralna. Polega ona na stopniowym przyzwyczajaniu chorego przez specjalistę do kontaktu z owadami. Terapia często przynosi zamierzone skutki i chory nie musi się dłużej izolować od świata zewnętrznego.

Czym jest urojona parazytoza?

Urojona parazytoza nie zalicza się do entomofobii i obejmuje przypadki, gdy chorzy wierzą, że zostali zaatakowani przez organizmy pasożytnicze, których obecności nie da się potwierdzić naukowymi metodami. Stan ten dotyczy głównie starszych kobiet, u których urojona parazytoza pojawiła się w wyniku np. śmierci bliskiej osoby.

Chorzy cierpiący na urojoną parazytozę często próbują samodzielnie usunąć pasożyty ze swojego organizmu: intensywnie czyszczą swoje ciało, nacinają i zdrapują skórę, kąpią się w żrących kwasach lub roztworach pestycydów. Zdarza się, że choroba prowadzi do samobójstwa.

Lekarze wiążą pojawienie się urojonej parazytozy ze stresem i długotrwałym niepokojem psychicznym osoby chorej. 

 

Kochasz czytać?
Czekamy na Ciebie!

Dołącz do grupy na FB
 

Uroda Życia - czytaj dla przyjemności

Czekamy na Ciebie na FB
 

Ludzie, psychologia,
pasja - inspirujemy!

Obserwuj nas na IG
chayantorn, Adobestock

Antropofobia, czyli lęk przed kontaktami z ludźmi

To zaburzenie może objawiać się niepokojem i drżeniem rąk
Urszula Wilczkowska
18.03.2013

Antropofobia to zaburzenie charakteryzujące się strachem przed innymi ludźmi. Antropofobik na możliwość kontaktu z innymi osobami reaguje czerwienieniem się, drżeniem rąk oraz niepokojem i nudnościami. Jak leczy się antropofobię? Która forma terapii jest najskuteczniejsza? Czym jest antropofobia? Antropofobia to zaburzenie charakteryzujące się lękiem przed innymi ludźmi. Osoba cierpiąca na antropofobię odczuwa wszechogarniający i ciągły lęk przed spotkaniami towarzyskimi i zawodowymi, m.in. przed: rozmawianiem z innymi, publicznymi wystąpieniami, uczestnictwem w przyjęciach i imprezach, chodzeniem na randki. Antropofobikowi wystarczy nawet przejście obok drugiej osoby, aby poczuć lęk. Taka osoba, gdy poczuje na sobie wzrok innego człowieka, może nawet zemdleć .   Lęk przed innymi osobami nie jest wywołany realnym zagrożeniem i osoba chora zdaje sobie sprawę, ale nie jest w stanie nad tym zapanować. Fobia społeczna często mylona jest z nadmierną nieśmiałością . Osoba cierpiąca na fobię społeczną odczuwa lęk przed sytuacjami społecznymi. Czym jest fobia społeczna? Fobia społeczna jest uznawana za chorobę cywilizacyjną. Występuje między 17. a 30. rokiem życia, zarówno u kobiet jak i mężczyzn. Przyczynami tego zaburzenia są czynniki genetyczne, psychologiczne, społeczno-kulturowe oraz neurobiologiczne. Do objawów natomiast należą: czerwienienie się, drżenie rąk i mięśni, duszności, przyspieszone bicie serca oraz nadmierna potliwość. Fobia ta może prowadzić do izolacji społecznej. Charakterystyczne objawy antropofobii Osoby z antropofobią odczuwają niepokój, nudności i ciągłą potrzebę korzystania z toalety . Objawy tej fobii, które możemy zauważyć, to: czerwienie się i drżenie rąk. Zachowania takie mogą się nasilać aż do pojawienia się lęku panicznego . Antropofobik może...

Czytaj dalej