Ambiwertyk, ambiwertyczka – sprawdź, czy to ty
unsplash.com

Ambiwertyk, ambiwertyczka – sprawdź, czy to ty

Nie możesz zdecydować czy jesteś ekstrawertyczką, czy introwertyczką? A może należysz do szerokiej grupy ambiwertyków. 60% osób jest introwertykami i ekstrawertykami jednocześnie, a cechy jednego bądź drugiego typu ujawniają się w zależności od sytuacji, w której się znajdujemy. 
Karolina Morelowska-Siluk
07.01.2021

Choć szacuje się, że 60 proc. osób na świecie jest ambiwertykami, to samo pojęcie „ambiwertyk” jest stosunkowo nowe. Przedrostek „ambi” pochodzi od łacińskiego „ambo” oznaczającego „oboje”. Zatem ambiwertyk to typ osobowości, który stanowi połączenie dwóch znanych już od dawna: introwertyka i ekstrawertyka. W praktyce oznacza to, że 60 proc. z nas jest i introwertykami i ekstrawertykami jednocześnie, a cechy jednego bądź drugiego typu ujawniają się w zależności od sytuacji, w której się znajdujemy. 

Czytaj także: Ekstrawertyk to urodzony przywódca, ale też łatwiej go zmanipulować niż introwertyka

Książę Karol nawet po rozwodzie chciał mieć ostatnie zdanie

Introwersja, ekstrawersja, ambiwersja

O typach osobowości pisał już na początku XX wieku Carl Gustav Jung. Wyróżnił: introwersję (to typ osobowości, w którym występuje tendencja do skupiania się na świecie wewnętrznym przejawiająca się m.in. umiłowaniem samotności) oraz ekstrawersję (to typ osobowości, która nakierowana jest na świat zewnętrzny, ekstrawertyk najlepiej czuje się w towarzystwie innych ludzi). Jednak z biegiem lat naukowcom taki podział wydał się zbyt wąski, niepełny. Krytycy teorii Junga stwierdzili, że konieczne jest wyróżnienie typu osobowości umiejscowionego „pośrodku” osi, który łączyłby cechy i introwertyków, i ekstrawertyków. I tak wśród typów osobowości zaczęto wyróżniać właśnie ambiwersję. Za autora tego pojęcia uznawany jest psycholog Hans Eysenck.

Kim jest ambiwertyk?

Ambiwertyk dość szybko uznany został za „najbardziej stabilny emocjonalnie” typ osobowości. Mówi się, że to człowiek uniwersalny, który jest w stanie odnaleźć się w większości sytuacji. Ludzie z tym typem osobowości potrafią doskonale bawić się w towarzystwie innych, ale też spędzić wieczór samotnie w domu. Ambiwertyk może być doskonałym mówcą, ale i świetnym słuchaczem. Ludzie przejawiający ambiwersję mogą czerpać przyjemność z bycia liderem, ale dobrze odnajdą się także, pracując pod czyimś nadzorem. Ambiwertyk jest także dobrym partnerem – nie ma w nim skrajności, umie dostosować się do oczekiwań drugiej osoby.

Czytaj też: Ekstrawertyk z depresją. Czy to możliwe?

Czy jesteś ambiwertykiem? Sprawdź!

Jeśli na większość poniższych pytań odpowiesz „tak”, jest wielce prawdopodobne, że jesteś ambiwertykiem!

  • Czy potrafisz pracować zarówno samodzielnie, jak i w grupie, i trudno ci zdecydować, co wolisz?
  • Czy funkcjonowanie w grupie nie sprawia ci problemu, ale zbyt długie przebywanie w większym towarzystwie cię męczy?
  • Czy bycie w centrum uwagi cię bawi i sprawia ci przyjemność pod warunkiem jednak, że nie trwa zbyt długo?
  • Czy niektórzy uważają, że jesteś raczej samotnikiem, a inni twierdzą, że potrafisz brylować w towarzystwie?
  • Czy dłuższe przebywanie w tym samym miejscu nie sprawia ci problemu, ale czasami, gdy zbyt długo nic się nie dzieje, zaczyna cię "nosić"?
  • Czy czasami zamyślasz się tak, że tracisz kontakt z rzeczywistością, a jednocześnie czasami potrafisz kompletnie zatracić się w interesującej dyskusji?
  • Czy luźne rozmowy o niczym nie sprawiają ci problemów, ale szybko cię nudzą?
  • Czy masz wrażenie, że czasami od razu potrafisz innym zaufać, a czasami zaufanie komuś nie przychodzi ci tak łatwo?
  • Czy długie przebywanie w samotności w końcu cię nudzi, a długie przebywanie w towarzystwie cię wyczerpuje?
 

Kochasz czytać?
Czekamy na Ciebie!

Dołącz do grupy na FB
 

Uroda Życia - czytaj dla przyjemności

Czekamy na Ciebie na FB
 

Ludzie, psychologia,
pasja - inspirujemy!

Obserwuj nas na IG
kobieta w fotelu w domu
Adobe Stock

Ekstrawertyk to urodzony przywódca, ale też łatwiej go zmanipulować niż introwertyka

Introwertyk ceni swoją samotnię, ale to wcale nie znaczy, że nie lubi ludzi. Po prostu jego życie towarzyskie polega na czymś innym niż płytkie pogawędki – woli spotkania w cztery oczy, spokojną, pogłębioną rozmowę. I ciszę.
Aleksandra Nowakowska
11.05.2020

Introwertycy są często określani jako nieśmiali, ale utożsamianie introwertyzmu z nieśmiałością może być błędem. Pierwsze oznacza, że samotność często bywa świadomym wyborem i jest komfortowa, bycie nieśmiałym natomiast oznacza skazywanie się na niechciane odosobnienie z powodu lęku przed przebywaniem z ludźmi. Wielu introwertyków na równi z samotnością lubi towarzystwo, pytanie tylko: – jakich ludzi oraz w jakim wymiarze czasowym. Chodzi tu też o jakość relacji oraz tematy rozmów. Introwertyk: czy warto wyjść z domu? Typowy introwertyk będzie ukrywał się w dziale mrożonek w supermarkecie, kiedy na horyzoncie ujrzy kolegę z klasy, z którym od lat nie miał kontaktu. Introwertycy czują lęk przed powierzchownymi pogawędkami, ponieważ w ich odczuciu nie mają one sensu i są fałszywe. Podczas small talku czują barierę między ludźmi, która dla ekstrawertyków nie istnieje. Preferują poważniejsze rozmowy, często nawet filozoficznej natury. Pomiędzy sklepowymi półkami, na ulicznym chodniku czy na imprezie nie ma do tego warunków. Tak zwane „gadanie o niczym” wyczerpuje ich, frustruje i nudzi. W przeciwieństwie do ekstrawertyków, którzy ze spontanicznych, przypadkowych spotkań i rozmów czerpią energię, introwertycy – ją tracą. Po przypadkowej pogawędce z dawno niewidzianą koleżanką z podstawówki marzą tylko o tym, żeby wrócić do domu, żeby w ciszy i samotności odzyskać chęć do życia. Kontakt z własnymi emocjami, chwila spokoju pozwala im na nowo poczuć się grunt pod nogami. W samotności odzyskują poczucie kontroli, ładują akumulatory życiowej energii. Żeby na nowo opuścić swoją ukochaną domową samotnię, potrzebują czasu do namysłu. Spontaniczne wyjścia na imprezy to dla nich zbyt duży stres. Potrzebują zastanowić się,...

Czytaj dalej
kobieta na łące
Adobe Stock

Wysoka wrażliwość to przekleństwo czy może jednak dar? 

Brytyjski poeta David Jones napisał, że mocne odczuwanie jest błogosławieństwem i przekleństwem. Ponadprzeciętna wrażliwość to słabość czy moc?
Aleksandra Nowakowska
28.05.2020

Zbyt jasne światło, zbyt szorstka tkanina, zbyt intensywny zapach sprawiają ci dyskomfort? Trudno ci wytrzymać w hałasie? Paraliżuje cię presja czasu i nadmiar zajęć? Często potrzebujesz samotności i spokoju, żeby zregenerować siły? Czujesz onieśmielenie, gdy jesteś w grupie? Od razu wyczuwasz nastrój, jaki panuje wśród ludzi? Kojąco działa na ciebie przebywanie na łonie natury a destabilizująco wśród ludzi, których nie znasz? Galerie handlowe momentalnie wysysają z ciebie energię? Często słyszysz: „Nie przejmuj się tak bardzo”?  Unikasz smutnych i brutalnych filmów? Bywa, że płaczesz lub śmiejesz się bez wyraźnego powodu? Masz zmienne nastroje, które samą ciebie zaskakują? Nie zawsze potrafisz się skoncentrować? Czym jest wysoka wrażliwość? Jeśli twoja odpowiedź na większość z tych pytań brzmi: „tak”, najprawdopodobniej jesteś osobą o wysokiej wrażliwości (ang. HSP – Highly Sensitive Person). Należysz do około 20 proc. ludzi, których układ nerwowy jest subtelniejszy, dlatego bardziej reaguje na bodźce zewnętrzne. Możesz czuć, że nie pasujesz do wielu norm, które powszechnie obowiązują i zdecydowana większość społeczeństwa nie ma z nimi takiego problemu jak ty. Jak oni żyją, zastanawiasz się, jak sobie dają radę? Może być ci trudno żyć w dzisiejszym przebodźcowanym świecie, w którym funkcjonowanie bez wyśrubowanej umiejętności multitaskingu nie zapewnia sukcesu. Nie dla ciebie nocny clubbing, za to wsłuchiwanie się w śpiew ptaków o świcie. Lubisz zapadać się w swój wewnętrzny bogaty świat, który zdaje się zdecydowanie bardziej interesujący i bezpieczny, niż ten zewnętrzny – hałaśliwy, nieuporządkowany, bezwzględny. Elaine E. Aron, psychoterapeutka i autorka książki „Wysoko...

Czytaj dalej
Pixabay.com/zdjęcie ilustracyjne

Introwertyk w związku potrzebuje specjalnej taryfy! Zobacz, jak kochają introwertycy?

Czy introwertycy boją się miłości? Niekoniecznie. Dla ukochanej osoby opuszczą swoją strefę komfortu, ale wciąż będą potrzebowali spokoju.
Sylwia Arlak
24.08.2020

Introwertyk to trudny orzech do zgryzienia, w przeciwieństwie do ekstrawertyków i ambivertów, introwertycy nie dzielą się swoimi uczuciami ze wszystkim wokół. Czy w takim razie introwertyk i ekstrawertyk mogą stworzyć szczęśliwy związek? Na pewno nie raz słyszałaś, że przeciwieństwa się przyciągają. I w dużej mierze to prawda. Czasami różnice mogą jednak działać na niekorzyść relacji. Kochanie introwertyka nie jest łatwe dla ekstrawertyka (i na odwrót), para musi więc nauczyć się dawać sobie przestrzeń. Kluczem jest też wzajemne słuchanie swoich potrzeb i komunikacja z partnerem, szczególnie gdy oboje patrzycie na związek w zupełnie inny sposób.  Czytaj też:  Chcesz się odkochać? Jest lepsze wyjście… Częstym źródłem kłopotów w związku ekstrawertyczki z introwertykiem jest to, że ona nie jest w stanie dostrzec miłością, jaką on do niej czuje. Introwertyk nie będzie powtarzał zbyt często: „Kocham cię”, opowiadał o tęsknocie ani bólu rozstania. Będzie robił za to inne rzeczy. Zobacz, co musisz wiedzieć o introwertykach, którzy wchodzą w poważny związek: Opuszczają swoją strefę komfortu Introwertycy lubią swoją przestrzeń i czują się komfortowo, przebywając w ciszy. Nie potrzebują rozmów, muzyki i dźwięku telewizora działającego w tle, żeby wypełnić przestrzeń. Introwertycy, którzy zakochują się w ekstrawertykach, są w stanie wyjść ze swojej strefy komfortu, ale nie jest to dla nich łatwe. Dla ukochanej osoby  dadzą się wciągnąć rozmowę, a nawet zgodzą się wyjść na spotkanie ze znajomymi albo na randkę do restauracji. Wciąż jednak będą potrzebowali czasu tylko dla siebie, odrobinę spokoju, dzięki której naładują baterie. Zakochani introwertycy szukają kogoś, z kim mogliby pomilczeć. Chcieliby...

Czytaj dalej
introwertyzm a wysoka wrażliwość
pexels.com

Introwertyk czy osoba wysoko wrażliwa? Podobieństwa i różnice

Osoby wysoko wrażliwe i introwertycy mają pewne cechy wspólne. Nie można jednak stawiać pomiędzy nimi znaku równości. A czasami to robimy.
Kamila Geodecka
07.12.2020

Wysoka wrażliwość jest czymś, z czym się rodzimy. Podobnie jest z introwersją, z której nie można wyrosnąć czy się jej oduczyć. Pamiętajmy jednak o tym, że nie jesteśmy jedynie zbiorem cech przypisanych do danego typu osobowości. Istnieje wiele typów introwertyków oraz osób wysoko wrażliwych. Introwertycy mają bardzo różnorodne preferencje dotyczące czasu spędzanego z ludźmi, a osoby wysoko wrażliwe mogą być wyczulone na różnego typu bodźce. Introwertyk a osoba wysoko wrażliwa – podobieństwa Psycholodzy szacują, że aż 70 proc. osób wysoko wrażliwych to introwertycy. Nie oznacza to, że każdy introwertyk będzie charakteryzował się wysoką wrażliwością. Można wyróżnić jednak kilka cech, które będą się pokrywały. Jest bardzo prawdopodobne, że osoba z dużą wrażliwością będzie lubiła odpoczynek w samotności, z dala od innych ludzi. Gdy już spotka się z drugą osobą, będzie chciała rozmawiać na konkretne tematy, pomijając rozmówki o pogodzie. I to kolejne podobieństwo do introwertyków, którzy także unikają błahych rozmów przy kawie. Zarówno osoby z wysoką wrażliwością, jak i introwertycy będą mieli rozwiniętą empatię, dlatego w większości przypadków będą dobrymi słuchaczami oraz obserwatorami. Oboje prowadzą również bogate życie wewnętrzne. Zazwyczaj introwertycy i osoby wysoko wrażliwe łączy też pewne niezrozumienie przez świat. Szacuje się, że introwertyków w populacji jest 30-50 proc. Możemy więc przyjąć, że stanową niecałą połowę ludzi, a więc są w mniejszości. Skutkuje to tym, że introwertycy są często nierozumiani przez społeczeństwo. Czasami uznaje się ich za cichych, wycofanych czy mało spontanicznych. Z takim niezrozumieniem często mogą spotykać się także osoby wysoko wrażliwe, które będą...

Czytaj dalej