Pedro Almodovar wie o nas wszystko! Zobacz „złotą siódemkę” jego filmów o kobietach i dla kobiet
East News

Pedro Almodovar wie o nas wszystko! Zobacz „złotą siódemkę” jego filmów o kobietach i dla kobiet

„Kobiety wydają mi się bardziej interesujące, bogatsze, bardziej złożone, zaskakujące. Mężczyzna jest jakby z jednego kawałka” — mówił w jednym z wywiadów Pedro Almodovar. Jego kobiety są obolałe, doświadczone przez los, często na skraju załamania nerwowego. A jednak z dumą prezentują kolejne blizny.
Sylwia Arlak
02.07.2020

Dorastał wśród kobiet, dlatego wierzy w kobiecą solidarność. Podkreśla, że świat bez płci pięknej byłby nie do zniesienia. Od ponad czterdziestu lat w swoich filmach Pedro Almodovar portretuje nasz świat. Ma na koncie 21 filmów fabularnych, dwa Oscary i pozycję mistrza kina hiszpańskiego. Oto siedem najważniejszych filmów słynnego reżysera.

Książę Karol nawet po rozwodzie chciał mieć ostatnie zdanie

„Ból i blask”

„Ból i blask” to ostatni Pedro Almodovara. Najbardziej osobisty, jak dotąd projekt reżysera walczył w tamtym roku o Oscara w kategorii najlepszy film międzynarodowy. Twórca wspomina w nim swoje własne dzieciństwo, przygląda się emocjonalnym bliznom i stawia czoła niepowodzeniom. W roli matki głównego bohatera, młodego Salvadora, widzimy muzę  reżysera, Penelope Cruz.  

Z kolei w roli dorosłego Salvadora, starzejącego się filmowca zmagającego się z pustką i poczuciem beznadziei, wystąpił Antonio Banderas (uznany w tym czasie za najlepszego aktora na festiwalu filmowym w Cannes), z którym Almodovar nakręcił łącznie osiem produkcji. Podobno Salmodovar nosi ubrania, które pochodzą z szafy samego reżysera. Charakterystyczna grzywa też przywołuje nam na myśl hiszpańskiego twórcę, również mieszkanie bohatera wzorowane jest na prawdziwym domu Almodovara. „Sam siebie przekonuję, że mówię o postaci. Ale w głębi duszy wiem, że mówię o sobie” — przyznał twórca filmu w wywiadzie dla „The Guardian”.

„Wszystko o mojej matce”

Żaden inny hiszpański film nie otrzymał tylu nagród i nominacji. Za „Wszystko o mojej matce”, Almodovar otrzymał m.in. Oscara (w kategorii film obcojęzyczny) i nagrodę dla najlepszego reżysera w Cannes. Główna bohaterka, Manuela (Cecillia Roth) po śmierci syna wybiera się w daleką podróż. Szuka ojca swojego dziecka, a na swojej drodze spotyka wiele ekscentrycznych postaci (prostytutki, gwiazdy filmowe i ciężarną zakonnicę  graną bezbłędnie przez Penelope Cruz). Miłość, strata, kobiece siostrzeństwo —  film bucha od emocji. Almodovar udowadnia, że nie boi się trudnych tematów. Opowiada o rodzicielstwie, tożsamości płciowej i epidemii AIDS.

To oda dla kobiet i filmów, które zainspirowały reżysera. „Bette Davis, Genie Rowlands, Romy Schneider… Wszystkim aktorkom, które grały aktorki, wszystkim kobietom, które działają, mężczyznom, którzy stają się kobietami, wszystkim ludziom, którzy chcą zostać matkami. Do mojej matki” — pisze Almodovar o swoim filmie.

„Kobiety na skraju załamania nerwowego”

Z kolei film „Kobiety na skraju załamania nerwowego" wywindował nazwisko hiszpańskiego reżysera na szczyty sławy. W mrocznym dramacie Almodovara wystąpiła Carmen Maura i Antonio Banderas (dla aktora też była to przełomowa rola). Produkcja nominowana do Oscara w kategorii najlepszy film obcojęzyczny to komediodramat pełen pożądania, polityki, tradycji i wątków rodzinnych. Pepa (Maura) jest aktorką telewizyjną, która przechodzi załamanie nerwowe. Po tym, jak rzuca ją chłopak, żywi się zupą z pigułkami nasennymi. Pali tyle, że pewnego dnia jej łóżko staje w płomieniach.  Jest teatralnie, ale i bardzo życiowo.

„Porozmawiaj z nią”

W naszym zestawieniu nie mogło też zabraknąć filmu „Porozmawiaj z nią”, który opowiada o tym, jak dwóch różnych mężczyzn radzi sobie z tą samą tragedią. Jedna kobieta została ranna w czasie walki byków, druga ucierpiała w wypadku samochodowym. Obie zapadają w śpiączkę i stają się obiektami pożądania bohaterów. To z tego obrazu pochodzi erotyczna, ale jednocześnie wyjątkowo subtelna scena, w której zmniejszający się mężczyzna wchodzi do środka kobiety.

Zmysłowa i przerażająca jednocześnie historia, przyniosła reżyserowi Nagrodę Akademii Filmowej za najlepszy scenariusz oryginalny. Po premierze „Porozmawiaj z nią” krytycy piali z zachwytu. Pisali, że mamy do czynienia nie tylko z szanowanym filmowcem na arenie międzynarodowej, ale także jednym z lepszych w całej branży filmowej.

„Volver”

„Volver” (najdłuższa produkcja w filmografii Almodovara) to film o kobiecej sile, odporności i znaczeniu rodziny. Opowiada o losach trzech Hiszpanek, które walczą o przetrwanie w zdominowanym przez mężczyzn świecie. Pojawia się temat wykorzystywania seksualnego, mnóstwo tajemnic, żal, zdrada i śmierć. W filmie przeskakujemy przez czas i różne miasta. Aby ożywić opowieść, Almodovar wplótł elementy realizmu magicznego. Hiszpański reżyser nie ukrywał, że film opowiada też trochę o jego dzieciństwie.

Znakomity występ Penelope Cruz przyniósł jej nominację do Oscara. W „Volver” wcieliła się w gospodynię z niższej klasy średniej, która ukrywa morderstwo męża i porozumiewa się z duchem matki. W filmie zagrała też pierwsza muza Almodovara, Carmen Maura.

„Skóra, w której żyję”

W filmie „Skóra, w której żyję” (luźno opartym na francuskiej powieści Thierry'ego Jonqueta) Antonio Banderas wciela się w rolę chirurga plastycznego. Mężczyzna nie może pogodzić się ze śmiercią żony, która spłonęła w wypadku samochodowym. Tworzy więc syntetyczną skórę, która jest w stanie wytrzymać wszystko, od poparzenia po ukąszenia owadów. Zakłada ją na kobietę, którą przetrzymuje w niewoli na ustronnej wyspie. To mógłby być klasyczny horror (techniki filmowe i montażowe były inspirowane m.in. twórczością Alfreda Hitchcocka) z szalonym naukowcem, więźniem i motywem zemsty. A jednak Almodovarowi udało się stworzyć coś więcej: wiarygodne psychologicznie, emocjonalne portrety zrozpaczonych bohaterów.

„Złe wychowanie”

Korupcja w kościele katolickim, molestowanie i trauma. Erotyczny thriller „Złe wychowanie” to historia dwóch mężczyzn, którzy po raz pierwszy spotkali się w katolickiej szkole z internatem w latach 60. Meksykański aktor Gael Garcia Bernal gra Juana, który po osiągnięciu pełnoletności, zmienia nazwisko na Angel. Odnawia kontakt z byłym kolegą z klasy i kochankiem Enrique (Fele Martinez). Wspólnie pracują nad filmem o swoich przerażających doświadczeniach, które łączą się z księdzem Manolo. Film zarobił łącznie ponad 40 milionów dolarów na całym świecie. Tym samym stał się jednym z najbardziej kasowych produkcji NC-17 (pełna przemocy, seksu i agresji dozwolona od lat 17) w historii.

 

Kochasz czytać?
Czekamy na Ciebie!

Dołącz do grupy na FB
 

Uroda Życia - czytaj dla przyjemności

Czekamy na Ciebie na FB
 

Ludzie, psychologia,
pasja - inspirujemy!

Obserwuj nas na IG
Mat. prasowe

Penelope Cruz walczy o siebie tak, jak jej filmowe bohaterki. Poznaj jej 12 najlepszych ról

Nie zawsze grała ambitne role, ale zawsze grała na sto procent. Potrafi być uwodzicielska, jak w filmie Woody'ego Allena „Vicky Christina Barcelona”, silna jak w filmie „Mama” i temperamentna, jak w „Kochając Pabla, nienawidząc Escobara”.
Sylwia Arlak
03.07.2020

Zadebiutowała w wieku 18 lat rolą w filmie „Szynka, szynka”, ale prawdziwy rozgłos dał jej dopiero film Pedra Almodovara „Drżące ciało”. Paradoksalnie to właśnie produkcje hiszpańskiego reżysera sprawiły, że Penelope Cruz stała się bardziej rozpoznawalna za granicą. I to jemu dziękowała, gdy odbierała Oscara za rolę w filmie Woody'ego Allena „Vicky Christina Barcelona”. Jednak nawet jeśli to Almodovar dał jej szansę zabłysnąć w wielkim kinie, to jednak najwięcej Penelope Cruz zawdzięcza samej sobie: swojej charyzmie, talentowi, delikatności, z jaką wciela się w kolejne kobiece role. Oto dwanaście najlepszych ról hiszpańskiej aktorki. „Szynka, szynka” W „Szynce, szynce” oglądamy świat, którym rządzą dwie obsesje — seks i jedzenie. Bogaty panicz Joe uwielbia ponętne piersi swojej ukochanej, Silvy. Twierdzi, że jej sutki przypominają w smaku... szynkę. Erotyczna farsa to pierwszy film, w którym Penelope Cruz gra wraz z hiszpańskim aktorem, obecnie jej mężem Javierem Bardem. Aktorka stanęła na planie, gdy miała zaledwie 18 lat. Sceny topless, których w produkcji nie brakuje, sprawiły, że Hiszpanka stała się w swoim kraju symbolem seksu. Ale doceniono nie tylko jej urodę. Krytycy nie szczędzili aktorce pochwał, za swój występ została nominowana do nagrody Goya, czyli hiszpańskiego odpowiednika Oscara.   „Vicky Christina Barcelona” „Vicky Christina Barcelona” Woody'ego Allena to popis aktorski trzech gwiazd. Obok Cruz, wystąpił Javier Bardem (duet spotkał się na planie po raz pierwszy od czasu produkcji „Szynka, szynka”, to właśnie wtedy odżyło ich uczucie) i Scarlett Johansson . W tym zmysłowym filmie Cruz gra Marię Elenę, ekscentryczną byłą żonę Juana Antonio (Bardem). Charyzmatyczny malarz w tym samym czasie...

Czytaj dalej
Pedro Almodovar i Penelope Cruz
East News

Penelope Cruz i Pedro Almodovar znowu razem! Hiszpański reżyser kręci kolejny film

„Madres Paralelas”. Taki tytuł będzie nosiła nowa produkcja Pedro Almodovara. W filmie zobaczymy muzę reżysera, Penelope Cruz.
Sylwia Arlak
01.07.2020

Penelope Cruz i Pedro Almodovar ponownie łączą siły. 70-letni reżyser przerwał pracę nad ekranizacją „Instrukcji dla pań sprzątających” Lucii Berlin, żeby zabrać się za film „Madres Paralelas”. Najsłynniejsza hiszpańska aktorka zagra w nim główną rolę. Przyjaciółka i muza „Madres Paralelas” będzie dramatem z elementami humorystycznymi. Film opowie o dwóch kobietach, które tego samego dnia rodzą dzieci. Widzowie będą śledzić historię równoległe, odkrywając losy matek podczas pierwszego i drugiego życia ich potomstwa. Tutaj też obyło się bez zaskoczeń. Alomodvar po raz kolejny opowie nam o kobietach, ich uczuciach i problemach. Od lat krytycy podkreślają, że na naturze płci pięknej zna się, jak nikt. Podczas wywiadów reżyser przyznaje, że pisał scenariusz z myślą o Cruz. Tworzył go przez trzy miesiące zamknięty w domu przez pandemię COVID-19. Piękna aktorka nie tylko jego wieloletnia przyjaciółka, ale i artystyczna muza. Para współpracowała już przy takich filmach, jak: „Drżące ciało”, „Wszystko o mojej matce”, „Przerwane objęcia”, „Volver”, „Przelotni kochankowie” czy przy ostatnim oscarowym filmie „Ból i blask”, w którym Penelope Cruz zagrała matkę głównego bohatera – alter ego samego Almodovara.         Wyświetl ten post na Instagramie.                   #lastnight #pedroalmodovar #chanelparty @chanelofficial #oscars Post udostępniony przez Penélope Cruz (@penelopecruzoficial) Lut 9, 2020 o 8:29 PST Prace nad filmem mają rozpocząć się już w...

Czytaj dalej
East News

Mentor i jego muza: Pedro Alomodovar i Penelope Cruz. Nie istnieliby bez siebie

O swojej relacji mówią, że jest jak związek, tylko bez seksu. On, jeden z najwybitniejszych reżyserów na świecie jest gejem, ona, najpopularniejsza hiszpańska aktorka — szczęśliwą mężatką. A jednak Penelope Cruz i Pedro Almodovar to duet idealny.
Sylwia Arlak
01.07.2020

Ktoś zapytał mnie kiedyś: »Czy ona jest dla ciebie muzą?« — mówił Pedro Almodovar o Penelope Cruzpodczas jednego z wywiadów. – No tak. Jest dla mnie muzą, bo czyni mnie lepszym, niż jestem w rzeczywistości. Myślę, że jestem lepszym reżyserem, bo wierzy, w to, że jestem lepszy. Ta ślepa wiara daje mi dużo siły” — dodał. „Nie, nie” — odpowiedziała siedząca obok niego Cruz, kręcąc głową i uśmiechając się spokojnie. „Wiem dokładnie, jak dobry jesteś”. Czułość, jaką sobie okazują, mogłaby sugerować, że 70-letni Almodovar i 46-letnia Cruz są w sobie zakochani. Tymczasem on nigdy nie ukrywał, że jest gejem, a ona od lat pozostaje w szczęśliwym związku małżeńskim z aktorem Javierem Bardemem. Ich czuła relacja rozpoczęła się, gdy Cruz miała zaledwie 17 lat. Wówczas po raz pierwszy spotkała uznanego już reżysera. Starała się o rolę 35-letniej kobiety w komedii „Kika” (film ujrzał światło dzienne w 1993 roku), ale Almodovar odrzucił jej kandydaturę. Powiedział jej jednak, że zadzwoni za kilka lat. Reżyser, który stworzył Penelope Cruz Zanim Penelope Cruz ujrzała Almodovara na żywo, obejrzała wszystkie filmy, które nakręcił. Dzisiaj śmieje się, że miała na jego punkcie obsesję. Kiedy dowiedziała się, gdzie mieszka, przez jakiś czas wystawała nawet pod jego domem.  To dzięki niemu już w wieku 14 lat wiedziała, że chce zostać aktorką – w jej rodzinie nikt nigdy nic nie miał do czynienia ze sztuką. „Wyszłam z seansu filmu »Zwiąż mnie« i coś mnie tknęło. Zrobiłam sobie długi spacer, pomyślałam, że muszę przynajmniej spróbować zostać aktorką. Chciałam poznać Pedra i podziękować mu za ten film. A także pracować z nim” — wspominała po latach w wywiadzie dla...

Czytaj dalej
Antonio Banderas w filmie Almodovara
mat. prasowe

„Już nie jestem Banderasem silnym, seksownym, walczącym” 

W „Bólu i blasku” cierpi na wypalenie i depresję. A w życiu?
Marta Strzelecka
28.08.2019

Przez lata oczekiwano, że będę konkretnym typem mężczyzny: silnym, seksownym, walczącym. Spełniałem te oczekiwania. Ale nie jestem już Banderasem z  powłóczystym spojrzeniem i szablą w dłoni”, mówi Antonio Banderas, którego wielką zmianę możecie oglądać w „Bólu i blasku” Almodóvara. Za rolę w tym doskonałym filmie został nagrodzony na festiwalu w Cannes. Antonio ma 59 lat, siwe włosy, pogodne oczy, sylwetkę wysportowanego 40-latka. Mieszka w hrabstwie Surrey, kilkadziesiąt kilometrów od Londynu, w  dużym jasnym domu. Mówi pięknym angielskim, spokojnym, cichym głosem. Pisze scenariusze, przesiaduje w domowej bibliotece; rozmawiając z nim, usłyszysz anegdoty z historii kina, teatru, hiszpańskiej kultury. Wychował się w  Maladze, niedaleko posiadłości Picassa, zaczynał w niszowych, ambitnych, niezależnych filmach Pedra Almodóvara. Prawdopodobnie pamiętacie go wciąż jako Desperado albo Zorro. Ale to nie ten Antonio Banderas, który odebrał nagrodę za najlepszą rolę męską na ostatnim festiwalu w Cannes. „Czuję się jak zupełnie nowy człowiek”.  Antonio Banderas przeszedł atak serca Atak serca, który Banderas przeszedł dwa lata temu, na szczęście okazał się łagodny, ale wymagał operacji, pobytu w szpitalu, zmiany stylu życia. „Są jednak ważniejsze sprawy od tego, że przestałem palić, zacząłem regularnie ćwiczyć, dbam o dietę. Zmieniło się coś we mnie. Kiedy wychodziłem ze szpitala, pielęgniarka powiedziała: »Teraz przez jakiś czas będziesz smutny. Poczujesz, jakby świat zacieśniał się wokół ciebie. To minie, ale musisz przez to przejść«”. Tłumaczyła mu, że to naturalna, medycznie opisana sytuacja – lęk po zawale spowodowany jest przeżyciem nagłego deficytu tlenu, doświadczeniem bólu,...

Czytaj dalej